13 kwietnia 2026

Hau, hau, hau – pies bohaterem wykładu, hau, hau, hau – nie znajdziesz lepszego wierności przykładu!

W ramach poniedziałkowego wykładu mieliśmy przyjemność gościć wyjątkowych prelegentów – Annę i Krzysztofa Mikołajczyków, małżeństwo, które zachwyca nie tylko swoją wiedzą i doświadczeniem, ale także niezwykłą harmonią życia rodzinnego i pasją, jaką wspólnie realizują. Towarzyszyli im: syn Olek oraz dwa wspaniale wyszkolone psy – Lilo i Ira, które od pierwszych chwil wzbudziły sympatię uczestników, gdy z gracją poruszały się po scenie i wykonywały polecenia trenerów.

Anna Mikołajczyk to pedagog, trenerka psów, dogoterapeutka i zoofizjoterapeutka, specjalizująca się w relacjach dziecko–pies. Jest założycielką Polskiego Instytutu Dogoterapii i z ogromnym zaangażowaniem prowadzi zajęcia edukacyjne oraz terapeutyczne. Krzysztof Mikołajczyk to ceniony zoopsycholog, trener, instruktor psich sportów oraz sędzia flyballu, a także współzałożyciel Szkoły dla Psów „Psikurs”. Od lat prowadzi grupę poszukiwawczo-ratowniczą z psami przy OSP w Orzechu, uczestnicząc w wielu wymagających akcjach. Ich działalność została doceniona, gdy w 2025 roku grupa otrzymała prestiżową nagrodę Orła i Róży, przyznawaną przez Radę Powiatu Tarnogórskiego.

Już od pierwszych minut spotkania dało się odczuć, że mamy do czynienia z ludźmi o ogromnej wiedzy, doświadczeniu i – co równie ważne – wielkim sercu. Wykład miał nietuzinkowy, dynamiczny charakter. Prelegenci najpierw opowiadali o swojej drodze zawodowej, by następnie w sposób niezwykle przystępny i jednocześnie bardzo merytoryczny przejść do głównego tematu: relacji człowiek-pies, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb seniorów.

Z wielką uważnością i odpowiedzialnością mówili o wyborze psa: czy lepszy będzie szczeniak, a może pies dorosły, kupiony czy adoptowany ze schroniska? Podkreślali, jak istotne jest dopasowanie psa do możliwości opiekuna – jego zdrowia, kondycji fizycznej i psychicznej. Nie pomijali także trudniejszych aspektów – ryzyka i obowiązków związanych z opieką nad zwierzęciem, zwłaszcza w trudnych sytuacjach, np. choroby opiekuna, jego pobytu w szpitalu lub sanatorium, co tylko podkreślało rzetelność i uczciwość ich przekazu.

Spotkanie było wzbogacone pokazami praktycznymi, które wzbudziły ogromne zainteresowanie. Psy prezentowały wysoki poziom wyszkolenia i niezwykłą więź ze swoimi opiekunami. Szczególnie poruszającym momentem było odnalezienie przez psa ukrytego w sali widowiskowej chłopca. Był to przykład, jak pies ratowniczy potrafi odszukać zaginioną osobę podczas prawdziwej akcji, np. w czasie pożaru, w gruzowisku czy w lesie.

Cała prezentacja trwała godzinę, ale była to godzina niezwykle intensywna – pełna wiedzy, emocji i ciepła. Spotkanie miało charakter nie tylko edukacyjny, ale też głęboko wzruszający i bardzo sympatyczny. Mikołajczykowie okazali się rodziną wyjątkową – zgraną, pełną wzajemnego szacunku i miłości, którą w naturalny sposób dzielą się z otoczeniem. Ich profesjonalizm, pasja i autentyczność budzą szczery podziw i pozostawiają piękne, inspirujące odczucia.

Opublikowane: 14 kwietnia 2026

9 kwietnia 2026

Roztańczony klasztor i lawina śmiechu, czyli spektakl w Teatrze Rozrywki w Chorzowie

Ostatnie nasze spotkanie ze sztuką miało miejsce w czwartek, gdy wybraliśmy się do Teatr Rozrywki w Chorzowie na spektakl „Zakonnica w przebraniu”, który okazał się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Fabułę stanowi pełna humoru historia Deloris Van Cartier – piosenkarki z nocnego klubu, która przypadkowo stała się świadkiem morderstwa. Skazana na ukrywanie się, trafiła do klasztoru, gdzie musiała odnaleźć się w zupełnie nowej dla siebie rzeczywistości. Ta niecodzienna sytuacja prowadziła w przedstawieniu do wielu zabawnych, ale i wzruszających momentów, ponieważ opowiadała o przemianie, przyjaźni i radości życia.

Przez 180 minut aktorzy zachwycali swoimi umiejętnościami wokalnymi i tanecznymi, a bogata, dynamiczna choreografia robiła ogromne wrażenie. Inscenizacja wykraczała poza scenę – akcja toczyła się również na bocznych balkonach, co dodatkowo angażowało widzów i nadawało spektaklowi wyjątkowy charakter.

Całość została poprowadzona z ogromnym rozmachem i brawurą. Publiczność reagowała żywiołowo – wielokrotnie wybuchała śmiechem i nagradzała artystów gromkimi brawami, które szczególnie należały się odtwórczyni głównej roli – Marcie Florek. Nie zabrakło także bezpośrednich interakcji między aktorami a widownią, co stworzyło niezwykle ciepłą i radosną atmosferę.

To był wieczór pełen energii, humoru i świetnej zabawy. Trudno było nie konfrontować tego przestawienia z filmem z roku 1992, w którym Whoopi Goldberg grała główną rolę i z przyjemnością można stwierdzić, że chorzowska wersja opowieści o niezwykłej bohaterce w zakonnym habicie nie ustępuje pierwowzorowi.

Opublikowane: 10 kwietnia 2026

5 do 11 kwietnia 2026

Mobilność w Stambule – rozwój umiejętności , wymiana doświadczeń oraz odkrywanie historii

I to już naprawdę koniec.

Jeszcze wspólne zdjęcie z naszymi erasmusowymi przyjaciółmi z UTW z Pszczyny, z którymi mieliśmy okazję wymieniać się uniwersyteckimi doświadczeniami  oraz dzielić się wiedzą i dobrymi praktykami .

Teraz powrót do Tarnowskich Gór i wykorzystanie zdobytych  w międzynarodowym środowisku doświadczeń , a także dzielenie się przeżyciami i wrażeniami z tego wyjątkowego pobytu.

 

 

 

 

Aż trudno uwierzyć, że nasza przygoda ze Stambułem  dobiega końca…

Ostatnie dni mobilności w ramach programu Erasmus+ upłynęły nam pod znakiem dalszego odkrywania historii i dziedzictwa tego niezwykłego miasta – miejsca, gdzie spotykają się Europa i Azja, a wraz z nimi różnorodne kultury, religie i tradycje.

Podczas rejsu po Bosforze miałyśmy okazję spojrzeć na Stambuł z zupełnie innej perspektywy. Choć pogoda próbowała pokrzyżować nasze plany, nie odebrała nam możliwości obserwacji życia miasta rozciągającego się na dwóch kontynentach. Zabudowa obu brzegów cieśniny ukazała nam, jak przez wieki przenikały się tu wpływy europejskie i azjatyckie, tworząc unikalną mozaikę architektury i stylów życia.

Szczególnie cennym doświadczeniem był spacer po azjatyckiej stronie miasta – to właśnie tam mogłyśmy jeszcze wyraźniej dostrzec codzienność mieszkańców oraz różnorodność kulturową Stambułu.

Kolejnego dnia odwiedziłyśmy dzielnicę Balat – miejsce wyjątkowe, pełne historii i symboli współistnienia różnych religii i narodów. Zobaczyłyśmy m.in. Cerkiew Żelazną św. Stefana oraz Katedrę św. Jerzego, które są świadectwem obecności i dziedzictwa społeczności prawosławnej. Spacerując wśród kolorowych domów i stromych uliczek, mogłyśmy poczuć atmosferę dawnego Stambułu – miasta otwartego, wielokulturowego i różnorodnego.

Pomimo deszczowej pogody nie straciłyśmy entuzjazmu – wręcz przeciwnie, te doświadczenia pozwoliły nam jeszcze głębiej zrozumieć charakter tego miejsca. Każdy dzień był dla nas lekcją historii, kultury i wzajemnego szacunku.

Udział w mobilności Erasmus+ to nie tylko podróż, ale przede wszystkim możliwość poznania innych kultur, spojrzenia na świat z szerszej perspektywy i budowania otwartości na różnorodność.

Jutro żegnamy się z Turcją – bogatsze o nowe doświadczenia, wiedzę i niezapomniane wspomnienia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przedostatni dzień naszego pobytu w Istambule był wyjątkowym połączeniem edukacji, kultury i emocji, które towarzyszą nam dzięki udziałowi w programie Erasmus+. To właśnie ten program umożliwia nam bezpośrednie poznawanie dziedzictwa innych krajów i rozwijanie wrażliwości międzykulturowej.

Poranek rozpoczęłyśmy wizytą w niezwykłym parku tulipanów – miejscu, które zachwyca nie tylko skalą, ale i różnorodnością. Tysiące tulipanów w niezliczonych odmianach i kolorach – od głębokiej czerwieni, przez subtelne róże, aż po intensywne fiolety, żółcie i biele – tworzyły prawdziwy spektakl natury. Spotkać można było zarówno klasyczne, jednobarwne kwiaty, jak i rzadkie odmiany dwukolorowe czy o fantazyjnie postrzępionych płatkach. Tak ogromne i starannie zaprojektowane ogrody tulipanowe to widok niezwykle rzadki, który na długo pozostanie w naszej pamięci.

Urok tego miejsca dopełniały starannie utrzymane alejki, mostki, fontanny oraz elementy sztuki współczesnej, a także wszechobecne koty – nieodłączny symbol miasta. Bliskość Bosforu sprawiała, że nad naszymi głowami unosił się dźwięk mew, a cała przestrzeń nabierała jeszcze bardziej wyjątkowego charakteru.

Kolejnym etapem dnia było odkrywanie panoramy Istambułu – miasta o niezwykłym dziedzictwie historycznym. Z nadbrzeża podziwiałyśmy m.in. majestatyczną Wieżę Galata oraz imponujący most łączący dwa kontynenty – Europę i Azję. Widok rozciągających się po obu stronach zabudowań ukazuje unikalne połączenie tradycji i nowoczesności, które czyni to miasto jednym z najważniejszych punktów na mapie świata.

Ten dzień był nie tylko okazją do podziwiania piękna przyrody i architektury, ale przede wszystkim cenną lekcją poznawania różnorodności kulturowej.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trzeci dzień projektu rozpoczął się od kolejnej wizyty w centrum edukacyjnym. Tym razem zaplanowano warsztaty z tworzenia biżuterii. Na miejscu przygotowano stanowiska pracy, materiały oraz krótkie wprowadzenie, w którym pokazano, jak krok po kroku wykonać własne bransoletki.

Na początku pojawił się lekki stres, który jednak szybko ustąpił. W miłej i swobodnej atmosferze przystąpiono do pracy, testując różne materiały i pomysły. Efekty okazały się bardzo satysfakcjonujące – powstały estetyczne i unikalne prace, co zostało uwiecznione na zdjęciach.

Istotnym elementem dnia było także poznanie kultury tureckiej poprzez wizytę na Grand Bazarze, gdzie obserwowano tradycyjny sposób dokonywania zakupów, oparty na targowaniu się, bezpośrednim kontakcie ze sprzedawcą oraz budowaniu relacji i satysfakcji obu stron.

Dzień przebiegał w miłej atmosferze, łącząc naukę, kreatywność i doświadczenie lokalnej kultury.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzisiejszy dzień zaczęłyśmy od spaceru po historycznym centrum Stambułu pod opieką przewodnika. W trakcie oprowadzania (w języku angielskim) miałyśmy okazję nie tylko poznać fascynującą, wielowiekową historię miasta, ale również rozwijać nasze kompetencje językowe.

Naszą wędrówkę rozpoczęłyśmy od Hipodrom Konstantynopolitański – dawnej areny wyścigów rydwanów, która w czasach bizantyjskich była centrum życia społecznego i politycznego. Do dziś zachowały się tam imponujące zabytki, takie jak obeliski i kolumny, przypominające o świetności dawnego Konstantynopola.

Kolejnym punktem był Błękitny Meczet, który zachwycił nas swoją monumentalną bryłą, sześcioma minaretami oraz niezwykle bogatym wnętrzem zdobionym tysiącami niebieskich płytek. Następnie odwiedziłyśmy Hagia Sophia – jedno z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych miejsc w mieście. Ta wyjątkowa budowla, łącząca elementy architektury chrześcijańskiej i islamskiej, zrobiła na nas ogromne wrażenie swoją historią oraz potężną kopułą.

Byłyśmy oczarowane nie tylko architekturą, ale także atmosferą odwiedzanych miejsc. Z dużym zainteresowaniem przyglądałyśmy się zasadom obowiązującym w meczetach – szczególnie tym dotyczącym odpowiedniego stroju i zachowania kobiet i mężczyzn, które podkreślają szacunek dla tradycji i religii.

W godzinach popołudniowych odwiedziłyśmy Wielki Bazar w Stambule – jeden z największych i najstarszych bazarów na świecie. Spacer jego wąskimi uliczkami był niezwykłym doświadczeniem – to miejsce pełne kolorów, zapachów i dźwięków, gdzie można znaleźć zarówno tradycyjne wyroby rzemieślnicze, jak i lokalne przysmaki.

Miłym akcentem dnia było spotkanie ze słuchaczami UTW z Pszczyny, którzy również przebywają na mobilności grupowej w ramach programu Erasmus. Spotkanie było świetną okazją do integracji i wymiany doświadczeń

Dzisiejszy dzień był pełen wrażeń, nowych doświadczeń i niezapomnianych widoków – to kolejny niezwykle wartościowy etap naszej przygody w ramach projektu Erasmus.

 

 

 

 

 

 

 

 

Podróż do Stambułu przebiegła sprawnie i była jednocześnie pierwszą okazją do wykorzystania zdobytej wcześniej wiedzy językowej i kulturowej. Podczas kontaktów na lotnisku oraz w trakcie organizacji transferu do hotelu pomogła nam znajomość  języka angielskiego, a poznane podstawowe  zasady kulturowe  ułatwiły nam odnalezienie się w nowym środowisku.

Kluczowym elementem następnego dnia było rozpoczęcie współpracy z Centrum Edukacyjnym HALK EGITIMI MERKEZI. Instytucja zaprezentowała szeroką ofertę edukacyjną skierowaną do osób dorosłych, obejmującą m.in. zajęcia z zakresu rękodzieła, ceramiki, malarstwa, krawiectwa oraz innych form rozwijania kompetencji praktycznych i artystycznych. Przedstawiona oferta stanowiła istotną inspirację do wdrażania podobnych rozwiązań w naszym środowisku.

Ważnym momentem o charakterze kulturowym i integracyjnym było zaprezentowanie działalności naszego stowarzyszenia oraz wręczenie partnerowi zagranicznemu polskich materiałów promocyjnych i gadżetów z Tarnowskich Gór. Była to bardzo dobra okazja do zaprezentowania naszej instytucji oraz przybliżenia  polskiej kultury. Ten moment sprawił też, że  lepiej się rozumiemy, współpracujemy i wspieramy w grupie.

Opublikowane: 7 kwietnia 2026

30 marca 2026

Od traumy do wielkiej sztuki, czyli niezwykła opowieść o niezwykłej malarce

Ostatni nasz wykład odbył się w szczególnym czasie, bo w poniedziałek w Wielkim Tygodniu, co nadało mu wyjątkowy, refleksyjny charakter. Gościliśmy panią Beatę Kiszel, dyrektorkę tarnogórskiego Muzeum, która w fascynujący sposób przybliżyła nam temat biblijnych kobiet w sztuce. Centralną postacią niezwykle interesującej prelekcji była Artemisia Gentileschi – wybitna malarka epoki baroku, uczennica swojego ojca Orazio Gentileschiego, której życie i twórczość poruszają do dziś. Prelegentka z dużą wrażliwością opowiadała o dramatycznych doświadczeniach artystki, podkreślając, jak głęboka trauma młodości (gwałt dokonany na niej, gdy była siedemnastoletnią dziewczyną) odcisnęła się w jej dziełach. Być może dlatego szczególne miejsce w jej twórczości zajęły wyobrażenia silnych kobiet biblijnych, np.: Judyty, Zuzanny, Batszeby czy Marii Magdaleny – ukazane nie tylko jako bohaterki znanych historii, ale także jako symbole odwagi, godności i wewnętrznej siły.

Wykład zachwycał nie tylko doborem tematu, idealnie wpisującym się w czas wielkopostnej zadumy i refleksji, ale również jego formą. Pani dyrektor z ogromnym profesjonalizmem i pasją prowadziła swoją opowieść, ilustrując ją reprodukcjami dzieł Artemisii oraz porównując je z pracami innych artystów na ten sam temat. Dzięki temu słuchacze mogli dostrzec wyjątkowość spojrzenia malarki na znane motywy biblijne.

Było to spotkanie niezwykle inspirujące – zarówno ze względu na postać samej malarki, jak i sposób, w jaki została ona przedstawiona. W epoce, gdy kobiety-artystki należały do rzadkości, Artemisia jawi się jako postać wyjątkowa, a jej twórczość – jako świadectwo siły ducha i artystycznej odwagi. Mimo trudności osiągnęła sukces w swojej epoce i podziwiana jest po dzień dzisiejszy. Wykład pani Beaty Kiszel pozwolił nam spojrzeć na barokową artystkę nie tylko jak na malarkę, ale także jak na kobietę, której historia wciąż porusza i skłania do refleksji, tak jak jej wybitne obrazy, np. „Judyta zabijająca Holofernesa”, „Zuzanna i starcy”, „Salome z głową Jana Chrzciciela”. Nasza prelegentka okazała się niezwykłą narratorką, gdyż poprowadziła wykład z wielkim wyczuciem, łącząc wysoki poziom merytoryczny z ujmującym sposobem opowiadania oraz pasją przekazu.

Opublikowane: 31 marca 2026

30 marca 2026

Narzędzia ICT, ekologia i podróże – inspirujące doświadczenia uczestników Erasmus+ w UTW

Podczas ostatniego spotkania Uniwersytetu Trzeciego Wieku mieliśmy okazję wysłuchać niezwykle interesujących relacji dwóch zespołów uczestniczących w kursach realizowanych w ramach akredytowanego projektu programu Erasmus+.

Jako pierwsza zaprezentowała się trzyosobowa grupa, która uczestniczyła w szkoleniu na Teneryfie, w miejscowości Puerto de la Cruz. Uczestnicy opowiedzieli o zdobywaniu wiedzy i umiejętności z zakresu sztucznej inteligencji,narzędzi ICT przedstawiając zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i praktyczne możliwości wykorzystania nowych technologii w codziennym życiu oraz działalności UTW.

Następnie swoją relację przedstawił zespół przebywający w tureckiej miejscowości Manavgat. Uczestnicy podzielili się doświadczeniami związanymi z kursem poświęconym tzw. zielonym kompetencjom, obejmującym tematykę ekologii, zrównoważonego rozwoju oraz działań proekologicznych możliwych do wdrożenia na poziomie lokalnym.

Obie prezentacje nie tylko przybliżyły zakres zdobytej wiedzy i umiejętności, ale przede wszystkim skupiły się na możliwościach ich praktycznego wykorzystania w działalności naszego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Uczestnicy wskazali konkretne pomysły i inspiracje, które mogą zostać wdrożone w przyszłych inicjatywach UTW.

Spotkanie wzbogacone zostało również o elementy kulturowe – prelegenci podzielili się swoimi wrażeniami z pobytu za granicą, opowiadając o lokalnych tradycjach, zwyczajach oraz codziennym życiu mieszkańców odwiedzanych miejsc.

Relacje spotkały się z dużym zainteresowaniem słuchaczy i stały się inspiracją do dalszego rozwijania międzynarodowej współpracy oraz aktywnego uczestnictwa w programach edukacyjnych.

Opublikowane:

20 marca 2026

„Nikaj”- poruszający głos o śląskości w Teatrze Zagłębia

Spektakl w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu okazał się dla studentów naszego UTW wyjątkowym przeżyciem artystycznym. Sztuka „Nikaj” w reżyserii Roberta Talarczyka poruszyła widzów swoją autentycznością oraz głęboko osadzoną tematyką śląską, która wybrzmiała w nim niezwykle mocno i szczerze.

Wszyscy szczególnie podkreślaliśmy siłę i jakość tekstu autorstwa Zbigniewa Rokity, który skłania do refleksji nad tożsamością, historią i poczuciem przynależności. Opowieść o Śląsku – pełna emocji i humoru – została przyjęta owacyjnie.

„Nikaj” (czyli „nigdzie”) przedstawia losy bohaterów, którzy próbują określić swoją tożsamość w świecie pełnym sprzecznych narracji historycznych i kulturowych. Wszak punktem wyjścia jest Ziemia Śląska – region naznaczony zmianami granic, wpływami różnych państw, napięciami między „tutejszością” a narzuconą przynależnością narodową oraz podkreślanymi w sztuce niezwykle wyraźnie rozbieżnościami mentalnymi pomiędzy Ślązakami i najbliższymi ich sąsiadami, czyli mieszkańcami Zagłębia, które leży za rzeką Brynicą.

Ogromne wrażenie zrobiła na nas gra aktorska. Po spektaklu mieliśmy okazję spotkać się z artystami wcielającymi się w główne role: z Barbarą Lubos-Rokitą, która z niezwykłą wrażliwością i werwą zagrała Reginę Hajok oraz z Grzegorzem Kwasem, odtwórcą roli Zbyszka. Bezpośrednia rozmowa z aktorami w teatralnym foyer po spektaklu była cennym dopełnieniem teatralnego wieczoru.

Studenci UTW złożyli artystom serdeczne gratulacje za wspaniałą, poruszającą grę aktorską oraz podziękowali za dostarczone przeżycia duchowe. Spotkanie przebiegło w bardzo miłej i otwartej atmosferze, sprzyjającej wymianie refleksji i wrażeń po spektaklu. Na zakończenie słuchacze zaprosili aktorów do Tarnowskich Gór na spotkanie do TCK w ramach poniedziałkowych wykładów naszego UTW.

„Nikaj” na długo pozostanie w naszej pamięci jako przykład sztuki ważnej, mądrej i dla nas, mieszkańców Śląska, głęboko poruszającej.

Opublikowane: 22 marca 2026

19 marca 2026

Z wizytą w Muzeum Motoryzacji w Tarnowskich Górach

Po sobotnim wykładzie poświęconym Tadeuszowi Sendzimirowi studenci naszego UTW otrzymali bardzo miłe zaproszenie. Dzięki uprzejmości pana Adama Morawca kilka dni później kilkunastoosobowa grupa naszych słuchaczy pojawiła się przy ulicy Czarnohuckiej, by bliżej poznać ten niezwykły obiekt i porozmawiać o możliwej współpracy.

Już od pierwszych chwil w muzeum dało się odczuć wyjątkowy charakter tego miejsca. Zwiedzanie, prowadzone osobiście przez pana Adama Morawca, okazało się prawdziwą podróżą przez historię motoryzacji. Nasz przewodnik z pasją i ogromną wiedzą oprowadził grupę po trzech głównych ekspozycjach stałych, poświęconych rowerom, motocyklom oraz samochodom.

Każda z części muzeum zrobiła na uczestnikach ogromne wrażenie. Starannie dobrane eksponaty, przemyślana aranżacja przestrzeni oraz nowoczesne formy prezentacji – w tym interesujące filmy ilustrujące rozwój techniki – sprawiły, że zwiedzanie było nie tylko pouczające, ale i niezwykle atrakcyjne. Szczególnie doceniono sposób opowiadania o zbiorach – barwny, żywy i angażujący, który pozwalał spojrzeć na historię motoryzacji nie tylko przez pryzmat faktów, ale i ludzkich pasji.

Uczestnicy podkreślali wysoki poziom profesjonalizmu całego obiektu oraz ogrom pracy włożonej w przygotowanie ekspozycji. Muzeum okazało się miejscem, które nie tylko prezentuje zabytki techniki, ale także inspiruje i pobudza ciekawość.

Wizyta przebiegła w bardzo serdecznej atmosferze i pozostawiła po sobie wyjątkowo pozytywne wrażenia. Dla nas była to nie tylko okazja do poznania fascynującej kolekcji, ale również początek nowych pomysłów na współpracę między Uniwersytetem Trzeciego Wieku a Muzeum Motoryzacji.

Cieszymy się z nawiązania relacji z tą placówką i liczymy, że będzie się ona rozwijać.

Opublikowane: 20 marca 2026

16 do 24 marca 2026

Motywacja w zespole bez tajemnic- kurs w ramach akredytowanego projektu”Erasmus” w Grecji

Od inspiracji do działania

V. Zakończenie greckiej przygody z edukacją

Nasz kurs powoli dobiega końca, a dzisiejszy dzień był naprawdę wyjątkowy. Odebrałyśmy certyfikaty wieńczące czas nauki i zdobywania nowych doświadczeń.

… ale to nie koniec wrażeń.

Zakończenie szkolenia zbiegło się z najważniejszym świętem narodowym w tym kraju – Dniem Niepodległości Grecji. Dzisiejszy dzień upamiętnia wybuch powstania z 1821 roku przeciwko Imperium Osmańskiemu. To moment, w którym po 400 latach niewoli rozpoczęła się walka o wolność.

Miałyśmy niesamowite szczęście uczestniczyć w lokalnych obchodach. Zobaczyłyśmy paradę szkolną – takie parady odbywają się w każdej, nawet najmniejszej miejscowości. Atmosfera radości udzieliła się wszystkim uczestnikom. W powietrzu czuć było radość i ogromne przywiązanie do tradycji.

Tak zakończył się kurs w Tolo w Grecji – do Polski wracamy nie tylko z certyfikatami w ręku, ale też z pięknymi wspomnieniami i poczuciem, że byłyśmy częścią czegoś wyjątkowego.

 

 

 

 

 

 

 

 

IV. Poznaj metodę FUKO

Chcesz zwracać uwagę tak, żeby inni cię słuchali, a nie obrażali się. Poznaj metodę FUKO!

My poznałyśmy ją na ostatnich zajęciach ze wspaniałą trenerką Agnieszką.
Trenerka zadała pytanie, czy zdarzyło nam się kiedyś, że próba zwrócenia komuś uwagi zakończyła się kłótnią zamiast porozumieniem. Często problemem, nie jest sama treść, a sposób jej przekazania. Rozwiązaniem jest model FUKO – proste, ale niezwykle skuteczne narzędzie, które jest kluczem do budowania zdrowych relacji zarówno w pracy zespołu, jak i w domu.

FUKO to prosty przepis na „informację zwrotną”, która buduje, a nie niszczy:

F – Fakty
: Zacznij od konkretów. Opisz sytuację, którą zaobserwowałeś, unikając oceniania. Fakty są trudne do podważenia i nie budują muru obronnego odbiorcy.

U – Uczucie: Powiedz co czujesz w związku z zaistniałą sytuacją, używając tzw. komunikatu „ja”. To pozwala wyrazić emocje bez atakowania drugiej osoby.

K – Konsekwencje: Wyjaśnij jaki wpływ ma dane zachowanie na Ciebie lub otoczenie.

O – Oczekiwanie: To najważniejszy krok w kierunku zmiany. Sprecyzuj jasno, na czym Ci zależy w przyszłości.

Dlaczego to działa:

Model FUKO zdejmuje z rozmówcy ciężar oskarżania. Skupia się na rozwiązaniu problemu, a nie na szukaniu winnego. Dzięki temu informacja zwrotna pomaga wzajemnie się rozwijać.
Spróbujmy przetestować tą metodę – różnica rozmowy może nas zaskoczyć.

 

III. Weekendowe zajęcia w terenie

Odwiedziliśmy Epidauros – niezwykłe miejsce, które zachwyca nie tylko swoim pięknem, ale przede wszystkim połączeniem historii i sztuki starożytnej Grecji. Już od pierwszych chwil mogliśmy poczuć atmosferę tego miejsca , gdzie przez wieki rozwijała się wiedza medyczna i duchowość.

Zwiedziliśmy rozległe stanowisko archeologiczne sanktuarium Asklepiosa – boga uzdrowicieli i medycyny. To właśnie tutaj przybywali chorzy z całego świata greckiego, szukając pomocy i nadziei na uzdrowienie. Kompleks ten wraz z jednym z najlepiej zachowanych teatrów greckich został wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO, co tylko podkreśla jego ogromne znaczenie dla ludzkości.

W Muzeum Archeologicznym podziwialiśmy bogatą ekspozycję znalezisk – od rzeźb i elementów architektonicznych po narzędzia medyczne, które pokazują, jak zaawansowana była ówczesna wiedza o leczeniu i funkcjonowaniu ludzkiego ciała.
To była wyjątkowa lekcja historii – mogliśmy poczuć atmosferę miejsca, w którym od wieków spotykały się nauka, wiedza i sztuka leczenia.

Szczególne wrażenie zrobiła na nas akustyka teatru z IV wieku p.n.e. – nawet najcichszy szept ze sceny był doskonale słyszalny w najwyższych rzędach widowni.

Zdobyta wiedza i emocje, które towarzyszyły nam podczas tego wyjazdu z pewnością pozostaną z nami na długo.

 

 

 

 

 

 

 

II. Inteligencja emocjonalna- jak wpływa ona na naszą codzienną skuteczność.

Trenerka w prosty i zrozumiały sposób wyjaśniła, dlaczego warto dbać o tzw. „emocjonalne BHP”, czyli świadome zarządzanie swoimi emocjami.

Podczas spotkania omówiono najważniejsze korzyści płynące z wysokiej inteligencji emocjonalnej. Zwrócono uwagę, że pomaga ona budować dobre relacje z innymi – dzięki empatii łatwiej rozumiemy emocje ludzi i tworzymy trwałe więzi.

Podkreślono też jej rolę w radzeniu sobie ze stresem – świadomość własnych uczuć pozwala lepiej zrozumieć jego źródło i ograniczyć jego negatywny wpływ na zdrowie.

Nie zabrakło również tematu pracy zespołowej. Osoby z wysokim EQ potrafią współpracować i rozwiązywać konflikty w sposób konstruktywny, zamiast je zaostrzać. Ważnym elementem jest też autorefleksja, czyli umiejętność realnej oceny siebie i budowania zdrowego poczucia własnej wartości.

Trenerka zwróciła uwagę na znaczenie asertywności w pracy – osoby, które mają niską samoocenę, częściej pozwalają się wykorzystywać i mają trudność z obroną swoich praw.

Na koniec podkreśliła, że inteligencja emocjonalna to nie tylko „bycie miłym”, ale przede wszystkim skuteczne narzędzie do zarządzania sobą, swoimi emocjami i realizacją celów.

Zrozumienie wpływu emocji na produktywność i zdrowie stanowi dziś ważną podstawę rozwoju osobistego.

Druga część zajęć pozwoliła rozwinąć talenty malarskie. Tematem było namalowanie obrazu związanego z miejscowością, w której odbywają się zajęcia. Powstały ciekawe prace, a atmosfera wśród malarek była wspaniała.

 

 

 

 

I. Komunikacja i inspiracja jako narzędzia motywowania – to tematy bieżących zajęć. Kluczem do sukcesu jest zmotywowana grupa ludzi chętnie wykonująca swoje zadania. Aby uzyskać efekty motywowania należy rozpoznać typy osobowości, zaszyfrowane w kolorach wg teorii dr Taylora Hartmana, który w swoich badaniach wyodrębnił podstawowe typy osobowości i przypisał im konkretne kolory:

– czerwony (pewność siebie)
– żółty (entuzjazm)
– zielony (empatia)
– niebieski (analityczność)

Tak więc osobowość można opisać kolorem.

Podstawą kwestionariusza osobowościowego Hartmana jest założenie, że każdy człowiek ma jeden dominujący „motyw przewodni”, który kształtuje jego zachowanie i sposób interakcji z innymi. Kolory pomagają określić nie tylko cechy danej osoby, ale także jej podejście do relacji i wyzwań życiowych.
Jeżeli chcemy lepiej zrozumieć siebie, poprawić relacje lub skuteczniej działać w grupie poznanie swojego koloru może być pierwszym krokiem do sukcesu.

Uczestnicy szkolenia wykonali ten test, a wynik zaskoczył osoby biorące w nim udział.

Grupa reprezentująca nasze Stowarzyszenie została idealnie dobrana, gdyż każda z osób wyróżnia się innymi cechami osobowościowymi i wzajemnie idealnie się uzupełniają.

Opublikowane: 18 marca 2026

16 marca 2026

Między humorem a refleksją o życiu – teatralna opowieść o Jędrzeju Wowrze

Spektakl „Ostatnia spowiedź Jędrzeja Wowry” w reżyserii Michała Hachlowskiego, przygotowany przez Teatr „Tradycja” z Alwerni, okazał się przedstawieniem żywym, dowcipnym, poruszającym i niezwykle komunikatywnym dla widza. Spektakl został poprzedzony interesującym wprowadzeniem w temat kierownika zespołu teatralnego, pana Zbigniewa Klatki oraz projekcją filmu o ludowym rzeźbiarzu. Autorzy przedstawienia opowiedzieli historię wybitnego twórcy ludowego – Jędrzeja Wowry – z dużą wrażliwością, ale również z wyczuciem scenicznego rytmu i subtelnym poczuciem humoru.

Największą siłą spektaklu była jego żywiołowość. Opowieść o nieprofesjonalnym artyście, człowieku głębokiej wiary i niezwykłego talentu, nie została ukazana w sposób patetyczny czy pomnikowy. Przeciwnie – twórcy zadbali o to, by historia była pełna życia, emocji i ciepła. Często na scenie pojawiał się humor, który rozładowywał powagę tematu i zbliżał bohatera do widza.

Aktorzy stworzyli bardzo przekonujące kreacje. Ich gra była naturalna i pełna energii, dzięki czemu sceniczne postacie stały się żywymi ludźmi z krwi i kości. Widać było zaangażowanie zespołu i radość grania, co szybko udzielało się publiczności.

Na szczególne uznanie zasługuje także scenografia, która została pomyślana z dużym wyczuciem estetyki. Prosta, ale sugestywna, dobrze oddawała klimat świata, z którego wyrastała sztuka Wowry – świata ludowej tradycji, wiary i codziennej pracy. Sceniczna przestrzeń była nie tylko tłem wydarzeń, lecz współtworzyła opowieść o bohaterze.

Spektakl pozostawia widza z refleksją nad życiem człowieka prostego, a zarazem niezwykłego – artysty, który z kawałka drewna potrafił wydobyć głębię wiary i ludzkiego doświadczenia. „Ostatnia spowiedź Jędrzeja Wowry” to przedstawienie, które łączy powagę tematu z lekkością formy, dzięki czemu jest zarówno poruszające, jak i przyjemne w odbiorze oraz bogate w emocje – i właśnie dlatego tak autentyczne.

Po spektaklu długo trwały brawa i gratulacja dla aktorów. Zaprosiliśmy ich, by w następnym roku akademickim odwiedzili nas ponownie i pokazali swoją interpretację „Wesela” Wyspiańskiego.

Do zobaczenia.

Opublikowane: 17 marca 2026

14 marca 2026

Człowiek ze stali – opowieść o genialnym inżynierze

14 marca studenci naszego UTW mieli okazję wysłuchać w Muzeum Motoryzacji przy ul. Czarnohuckiej w Tarnowskich Górach niezwykle ciekawej prelekcji poświęconej postaci wybitnego polskiego wynalazcy – Tadeusza Sendzimira, często nazywanego „Edisonem metalurgii”. O jego życiu i dokonaniach opowiadał prof. Ryszard Tadeusiewicz – uczony z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, pełniący w latach 1998-2005 funkcje rektora tej uczelni, znany popularyzator nauki i pasjonat historii techniki.

Wykład odbył się w ramach cyklu „Genialni polscy – konstruktorzy, wynalazcy i wizjonerzy”. Profesor w barwny i przystępny sposób przedstawił historię życia Sendzimira – inżyniera, którego rozwiązania technologiczne zrewolucjonizowały światową metalurgię. Szczególną uwagę poświęcono jego przełomowym metodom walcowania stali na zimno oraz technologii ciągłego cynkowania, dzięki którym stal stała się bardziej trwała i odporna na korozję. To właśnie dzięki takim rozwiązaniom współczesne konstrukcje stalowe – od mostów po karoserie samochodów – są znacznie trwalsze.

Opowieść o „człowieku ze stali” była przeplatana interesującą prezentacją komputerową. Prof. Tadeusiewicz mówił nie tylko o samym Sendzimirze, ale również o innych polskich inżynierach i wynalazcach, którzy odegrali ważną rolę w rozwoju przemysłu w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Dzięki temu słuchacze mogli zobaczyć szerszy kontekst – jak ogromny wkład w rozwój światowej techniki mieli polscy specjaliści.

Spotkanie pokazało, że za wielkimi osiągnięciami techniki stoją konkretni ludzie – odważni wizjonerzy, którzy potrafili myśleć inaczej niż inni. Prelekcja była interesującą podróżą przez historię wynalazków i inspirującą opowieścią o tym, jak jeden człowiek może wpłynąć na rozwój całych gałęzi przemysłu.

Mieliśmy też okazję zapoznać się z bardzo ciekawymi książeczkami dla dzieci, propagującymi wiedzę techniczną, a wydawanymi przez Muzeum Motoryzacji.

Opublikowane: 15 marca 2026