4 stycznia 2023

Relacja z wyjazdu do Piekarskiej Bazyliki i Betlejem Piekarskiego

Jak Polska długa i szeroka spotkać można miejsca, do których szlaki prowadzą od wieków. Niewątpliwie takim miejscem są Piekary Śląskie. Słowa wypowiedziane przez wielkiego poetę J.W. Goethego a dotyczące średniowiecznej Europy „Europa zrodziła się z pielgrzymce a jej ojczystym językiem jest chrześciajństwo” nadal zachowują swą aktualność. I to miejsce u progu Nowego Roku odwiedziliśmy. Rozpoczęliśmy ją uczestnictwem w mszy świętej sprawowanej w naszej intencji. Przywitani zostaliśmy przez proboszcza i zarazem kustosza Bazyliki, którym jest ks. kan. dr Mirosław Godziek.

O dziejach  Bazyliki Piekarskiej , jej wystroju, historii obrazu Matki Boskiej Piekarskiej opowiedziała  nasza słuchaczka Danusia Cichos , która jest jednocześnie przewodnikiem sakralnym po tym obiekcie. Zobaczyliśmy także znajdujące się na Rajskim Placu Piekarskie Betlejem – żywą i ruchomą szopkę, nawiązująca do tradycji regionu. Dominowały w niej  śląskie motywy – odwzorowane dawne wnętrza domów czy manekiny prezentujące tradycyjne stroje. Przyszedł czas na krótki odpoczynek, gdzie przy pysznej kawie i słodkościach w kawiarni „Pod Aniołem” mogliśmy podzielić się wrażeniami .

Mimo, że większość z nas jest częstym gościem w Bazylice Piekarskiej to wielu z nas po raz pierwszy usłyszało wiele informacji o dziejach tego miejsca.

Dziękujemy Danusi Cichos za zorganizowanie tego wyjazdu , jak również za podzielenie się wiedzą o tym miejscu. Mamy zapewnienie, że latem ponownie tu wrócimy, aby tym razem odwiedzić Piekarską Kalwarię.

 

 

Opublikowane: 6 stycznia 2023

18 października godz.12.30

„Van Gogh wystawa multisensoryczna”

„VAN GOGH Multi-Sensory Exhibition to najbardziej innowacyjna forma doświadczania sztuki! Prace słynnego artysty zaprezentowano  dzięki technologii Digital Art 360, która przeniosła nas w niesamowity świat wyobraźni wielkiego mistrza. W specjalnie zaaranżowanej przestrzeni ekspozycyjnej na ekranach o powierzchni ponad 2000 m2 zobaczyliśmy setki dzieł i dosłownie zanurzyliśmy się  w świecie obrazów. Wszystkie prace artysty wyświetlane były jako  wielkoformatowe, tętniące kolorami płótna. Ściany wokół oraz podłoga przemieniały  się w pasjonującą opowieść o życiu i twórczości malarza. Program wystawy skupił się również na listach VAN GOGHA do jego brata Theo. Korespondencja braci stała się bowiem nie mniej ważna niż malarstwo Vincenta. W szczerych tekstach odzwierciedlał on swoje poglądy na świat i samego siebie, dzięki tym treściom mogliśmy poznać dokładniej jego życie z oryginalnego źródła. Listy są niewątpliwie świadectwem talentu literackiego VINCENTA. Cały cykl wizualny wystawy był wzbogacony nastrojową, odpowiednio dobraną muzyką oraz głosem aktora Roberta Gulaczyka, który to wcielił się w postać Van Gogha w znanym polskim filmie z 2017r. Wszystko to wprowadziło nas w wewnętrzny świat VAN GOGHA i  pozwoliło lepiej docenić kunsztowny styl malarski VAN GOGHA i razem z nim przenieść się do Holandii, Paryża, Arles, Saint-Rémy de Provence oraz Auvers-sur-Oise gdzie powstawały jego największe arcydzieła.
Zatrzymaliśmy się także w Nikiszowcu, spacerując po urokliwych uliczkach a na koniec w Cafe Byfyju wypiliśmy pyszną kawę i posililiśmy się słodkościami , pochodzącymi z sąsiadującej Piekarni Michalskich
Opublikowane: 17 października 2022

27-29 września oraz 4-6 października 2022

Wycieczka do Drezna i okolic

Nowy rok akademicki rozpoczęliśmy także wycieczkowo. Około 90 osób wyruszyło na pierwszą , zorganizowaną przez stowarzyszenie wycieczkę zagraniczną. Celem podróży była Saksonia , land w Niemczech graniczący z zachodnią granicą Polski. Saksonia to kraj z bogatą ilością skarbów kultury i sztuki. Z przewspaniałym przewodnikiem Panem Przemkiem Lachowiczem zobaczyliśmy te najbardziej znane i te które są obowiązkowym punktem wycieczki po Saksonii. Były to w większości miejsca, które wiązały się z polskim królem  Augustem II Mocnym .

Zwiedzanie rozpoczęliśmy  od Szwajcarii Saksońskiej czyli od tajemniczej krainy Gór Połabskich. Wynurzające się z zieleni piaskowce przybierają tam różnorodne,  oryginalne kształty. Największą atrakcją jest kamienny most Bastei. Mogliśmy  go podziwiać w całej okazałości  z wielu  platform widokowych . To tutaj natura zaprezentowała nam pokaz swoich możliwości. Kolejnym przystankiem była twierdza Königstein.  Tutaj podziwialiśmy  najstarsze zachowane koszary w Niemczech, najgłębszą studnię w Saksonii, pierwszy saksoński kościół garnizonowy oraz kopię legendarnej wielkiej beczki na wino Augusta Mocnego. W tej nigdy niezdobytej »saksońskiej bastylii« więzieni byli m.in synowie króla Jana Sobieskiego oraz wynalazca porcelany Johann Friedrich Böttger .

Drezno, to miasto, które  po nalotach dywanowych w 1945 roku zostało właściwie odbudowane na nowo. Powojennym architektom przy rekonstrukcji miejskiego krajobrazu i zabytków szczególnie przydały się  płótna Canaletta . Jego miejskie pejzaże przedstawiające Drezno oglądaliśmy w Galerii Starych Mistrzów w Zwingerze i to na nich wzorowano się przy odbudowie miasta . Zobaczyliśmy najważniejsze zabytki Drezna w tym Operę Sampera, malowidło ścienne „Orszak książęcy, Katedrę św. Trójcy, Zamek- rezydencję Wettynów, Pałac Zwinger z galerią sztuki, zbiorami porcelany i salonem matematyczno- fizycznym, kościół Frauenkirche oraz Starówkę.

Miśnia to  miasto porcelany . Założona tutaj przez Augusta II Sasa Manufaktura Porcelany rozsławiła to miasto na cały świat. Mieliśmy okazję zobaczyć kilkunastominutowy film, który w przystępny sposób wyjaśnił historię wynalezienia europejskiej porcelany a następnie przechodząc przez kolejne pokoje zobaczyliśmy jak pracownicy manufaktury własnoręcznie wykonują porcelanowe talerze lub figurki. Począwszy od nadania formy bezkształtnej masie poprzez obróbkę, szkliwienie oraz dekorowanie i malowanie  mogliśmy  dokładnie przyjrzeć się wszystkim elementom powstawania porcelany z Miśni. Ostatnią częścią ekspozycji były historyczne i współczesne produkty manufaktury. Część z nich- te  najcenniejsze zwidzieliśmy w pałacu Zwinger w Dreźnie, ale tutejsze muzeum również olśniło nas  bogactwem „białego złota”. Mieliśmy tez okazję zobaczyć kamienną twierdzę Miśni Zamek Albrechtsburg .

Görlitz to miasto w Niemczech, które szczyci się największą ilością odrestaurowanych zabytków .Poza sporą ilością turystów,  miasto bardzo często odwiedzają filmowcy z całego świata, dzięki czemu żartobliwie bywa nazywane Görliwood. Urokliwe uliczki z  renesansowymi i barokowymi kamieniczkami, z których każda posiada inny portal doprowadziły nas do dolnego i górnego rynku . Co jeszcze zobaczyliśmy ? Zobaczyliśmy wieżę ratuszową z zegarami słonecznymi, fontannę Neptuna , ratusz oraz kamienicę z portalem „Łukiem Szeptów”, gdzie osoby stojące po jego obu stronach usłyszały swoje szepty. A na koniec górujący  nad Görlitz kościół pw Św. Piotra i Pawła z organami zwanymi jako organami słonecznymi.

I to wszystko co przez 3 dni mogliśmy zobaczyć. Każdy z nas miał niedosyt poznawania Saksonii i może……….. jeszcze tutaj wrócimy.

Opublikowane: 9 października 2022

28 września 2022

Kolejna wizyta w Planetarium Śląskim

46 osobowa grupa słuchaczy odwiedziła Planetarium Śląskie , gdzie  zobaczyła ekspozycję „Geofizyka” . Są na niej prezentowane zjawiska związane z sejsmologią i meteorologią. Na interaktywnych stanowiskach mogliśmy  przeżyć symulowane trzęsienie ziemi, zobaczyć i usłyszeć prawdziwe błyskawice generowane przez cewkę Tesli, a także być świadkiem powstawania chmur i opadów atmosferycznych. Po wejściu do specjalnych komór przenieśliśmy  się  na chwilę w różne strefy klimatyczne,  a stanowisko z niemal dwumetrowej średnicy ekranem kulistym pozwoliło na sprawdzenie jak z kosmosu wygląda Ziemia i inne planety Układu Słonecznego.

Następnie udaliśmy się na seans „Jesteśmy gwiazdami” . Autorzy seansu odpowiedzieli nam na takie pytania jak „Co było na początku? Jak powstało życie? Na czym polega ewolucja gwiazd? , jak i na wiele innych związanych z gwiazdami, mgławicami i odległymi galaktykami. Uczestniczyliśmy także w prowadzonym na żywo przez lektora w wędrówce po aktualnym niebie .

Opublikowane: 1 października 2022

7 września 2022

Wycieczka do Planetarium Śląskiego w Chorzowie

Planetarium Śląskie działa od 1995 roku. Jest największą i najstarszą placówką tego typu w Polsce. W 2018 roku dzięki środkom własnym Województwa Śląskiego oraz funduszom z Unii Europejskiej rozpoczęła się jej przebudowa i modernizacja, która zakończyła się w czerwcu 2022 roku. Obecnie jest to jedna z najnowocześniejszych w Europie instytucji popularyzujących astronomię, sejsmologię i meteorologię.

W nowym budynku, który znajduje się niemal w całości pod Ziemią prezentowane są interaktywne stanowiska dotyczące astronomii, sejsmologii i meteorologii.

Zwiedzanie odbywało się w 10 osobowych grupach, które oprowadzali przewodnicy, wspaniale wszystko tłumacząc i odpowiadając na zadawane przez nas pytania. Przeżyliśmy więc symulowane trzęsienie ziemi i wstrząs górniczy, zobaczyliśmy jak wygląda Ziemia z kosmosu, poczuliśmy na sobie czym się różnią strefy klimatyczne na naszej planecie ( co widać na zdjęciach obrazujących temperaturę). Widzieliśmy sejsmografy te starsze, duże i te najnowocześniejsze wielkości pudełka papierosów – działające, bo jak skakaliśmy przy nich to na wykresie widać było wstrząs.

Wszyscy byli oczarowani i pragnęli w przyszłości zobaczyć inne atrakcje  np. przeżyć wirtualny lot w kosmos, wznieść się ponad korony drzew otaczających Planetarium dzięki wieży widokowej czy oglądać seanse w sali wyposażonej w 300 rozkładanych foteli, które zapewniają najwyższy komfort. Wszystko przed nami – na kolejnych wyjazdach.

Po takich doznaniach był czas na przejażdżką „ELKĄ” najdłuższą kolejką nizinną w Europie. Pierwszy przejazd był 46 lat temu – 8 września 2013r. Ponownie ją otwarto po 7 letniej przerwie. Usiedliśmy w 8 osobowych nowoczesnych gondolach lub 4 osobowych kanapach. Przy ciepłej i słonecznej pogodzie podziwialiśmy Park z zupełnie innej perspektywy – z lotu ptaka widać ogrom parkowej przyrody oraz obiekty m.in Wesołe Miasteczko. W planach jest nowa trasa przebiegająca nad Śląskim Ogrodem Zoologicznym. 

Opublikowane: 9 września 2022

25 sierpnia 2022

Relacja z wycieczki w Pieniny

Pienińską podróż rozpoczęliśmy od wizyty w Domu Pamięci ks. Józefa Tischnera czyli w „Tischnerówce”w Łopusznej . Tam spotykały  się wszystkie drogi, którymi wędrował przez całe życie ten znany i lubiany duchowny, wybitny filozof, miłośnik górali i gór. Część przedmiotów, które dziś można zobaczyć w tej drewnianej chałupie, podarowała rodzina, wiele rzeczy przynieśli mieszkańcy. I tak w „Tischnerówce” znalazły się ulubione książki księdza Józefa Tischnera, dokumenty, rękopisy, ale także kanapa, drewniana skrzynia czy kredens. Wśród pamiątek znajdują się interesujące fotografie, biurko, przy którym pisał, korespondencja (także z Janem Pawłem II), góralska koszula, plecak czy narty. Zobaczyliśmy też dwa filmy przybliżające postać ks. Tischnera.

Kościół pw. Św. Michała Archanioła w Dębnie Podhalańskim to kolejny przystanek naszej wędrówki. Obecny kościół zbudowany pod koniec XV w. jest dziś uznawany za jeden z najlepiej zachowanych drewnianych kościołów gotyckich. Przetrwał przez stulecia praktycznie w niezmienionej postaci. Zbudowany jest z drewna modrzewiowego i jodłowego w konstrukcji zrębowej, bez użycia gwoździ. Wnętrze kościoła zdobi unikatowa polichromia z przełomu XV i XVI wieku (zawierająca motywy geometryczne i roślinne), będąca najstarszą z wykonanych na drewnie i w całości zachowanych w Europie. Uwagę przykuwa również późnogotycki tryptyk w ołtarzu głównym pochodzący z początku XVI w. oraz zabytkowy krzyż z 1380 roku , stanowiący jeden z najstarszych, jeśli nie najstarszy zabytek świątyni. Ponadto są tu unikatowe cymbałki z XV wieku oraz XIV-wieczne tabernakulum. W 2003 roku kościół w Dębnie został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

I kolejny przystanek to Niedzica z pięknym zamkiem Dunajec z XIV wieku , który ulokowany jest nad Jeziorami  – Czorsztyńskim i Sromowieckim. Podziwialiśmy go ze statku „Harnaś” , którym płynęliśmy po sztucznym zbiorniku wodnym powstałym na Dunajcu. Już pieszo zobaczyliśmy powstałą tam zaporę wodną i elektrownię. Dalej nasza droga prowadziła do Szczawnicy . Przy ulicy Zdrojowej odwiedziliśmy  park z pięknie odnowionymi zabytkami, placem Dietla z Pijalnią Wód i muszlą koncertową. Był też czas dla ciała czyli zdrojową kawę i coś słodkiego do niej.

A o walorach pozaprzyrodniczych i przyrodniczych tego regionu Polski opowiadali nam Joasia i Heniu Trembaczewscy, którzy tą wycieczkę zorganizowali.

 

Opublikowane: 28 sierpnia 2022

26 lipca 2022

Relacja z wycieczki do Nysy – druga grupa

Kolejna grupa wycieczkowa- 49 osób wyruszyła na wycieczkę do Nysy. I tu zaskoczenie – uczestnikami wycieczki były wnuki naszych słuchaczy  :  Basia i Tomek – wnuki babci Heni oraz Maciej i Wojciech – wnuki babci Ilony. Oczywiście nie mogło zabraknąć naszych wspaniałych przewodników w osobach Asi i Henryka Trembaczewskich,.

Wycieczkę rozpoczęliśmy od rejsu po jeziorze nyskim (zbiorniku retencyjnym) statkiem Gracja. W trakcie rejsu dowiedzieliśmy się o historii tego akwenu . Dopisywała nam słoneczna pogoda, która sprawiła, że na horyzoncie mogliśmy zobaczyć czeskie góry. W naszej ekipie był kolega Kazimierz pochodzący z niedalekiego Otmuchowa, który jako młody żołnierz – w służbie czynnej brał udział w likwidacji wiosek, które potem zostały zalane. Przekazał wiele ciekawych informacji nie tylko nam ale i  młodej  pilotce , o których nie wiedziała .

Następnie Ciuchcią Ekspres zwiedzaliśmy prawie całe miasto. Co nas urzekło? Miasto było zbombardowane w 70 do 80 % w czasie nalotów wojennych a teraz  odbudowane jest bardzo zadbane . Kończąc ‚ciuchciowe” zwiedzanie Nysy  na rowerze podjechał do nas „brat bliźniak” naszego kierowcy Józka (jak go określił Antoś) i to było bardzo sympatyczne spotkanie .

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Katedralnego Skarbca mieszczącego  się w spalonej w czasie działań wojennych w 1945r Dzwonnicy. Została ona odbudowa dzięki funduszom polskim i niemieckim. Znajduje się w niej  Skarbiec św. Jakuba z ekspozycją złotnictwa nyskiego .Ciekawa jest historia uratowania tego skarbu z pożogi wojennej. Otóż ostatni niemiecki proboszcz zamurował skarb w specjalnej skrytce w prezbiterium kościoła św. Jakuba. Dopiero w latach pięćdziesiątych XX wieku przekazano przez zaufaną osobę skarb ówczesnemu proboszczowi. Druga sensacja – to pojawienie się na plebani w maju 2003 roku dwóch starszych małżeństw, które odwiedziły swoje rodzinne miasto – Nysę pierwszy raz od wypędzenia w 1945r. Panowie jako kilkunastoletni chłopcy mieszkali z rodzicami w obecnym budynku plebani i byli świadkami zamurowania w piwnicy sprzętu domowego, porcelany i naczyń liturgicznych. Po wyburzeniu muru we wskazanym miejscu okazało się, że skrytka jest nietknięta. Podziwialiśmy więc kielichy mszalne, cyboria (naczynia liturgiczne), lichtarze.  Wszystkie eksponaty ,jak zaznaczył oprowadzający ksiądz, to wyroby srebrne, pozłacane i ozdobione drogimi kamieniami . Niektóre są nadal sporadycznie  używane do sprawowania Eucharystii, jak np. „monstrancja diamentowa” używana tylko w Boże Ciało, „zestawy ołtarzowe” używane 2 razy w roku, „monstrancja nieodnowiona” z patyną tylko 2 razy w roku. Nieużywana jest duża, wisząca lampa oliwna. Wpisaliśmy się tam do księgi pamiątkowej.

Następnym etapem zwiedzania była Bazylika pw. św. Jakuba Apostoła i św. Agnieszki Jest ona największym obiektem sakralnym w mieście i także cennym zabytkiem. Z uwagi na wielkość bryły, uwarunkowania historyczne oraz pochowanych we wnętrzu 8 biskupów wrocławskich  w mowie potocznej nazywana jest Katedrą.  Znajdują się tam nagrobne rzeźby pochodzące z XV – XVIII wieku , które obejmują sarkofagi i epitafia  innych licznych duchownych oraz wielu rycerzy i mieszczan. Główny , rokokowy ołtarz wykonany został  z marmuru . Znajduje się tam też malowany witraż, przedstawiający Świętą Rodzinę. Filary wewnętrzne mają wysokość aż 27 metrów. W kościele jest aż 16 pięknych , bocznych kaplic gotyckich. Respekt budzi także stromy, wysoki dach zrobiony z ceramicznych dachówek. Zwiedzając kościół wszyscy byliśmy pod olbrzymim wrażeniem tego zabytku.

Ostatnim obiektem sakralnym był zbudowany w latach 1720-1728 kościół bożogrobowców pw. św. Piotra i Pawła . W ołtarzu głównym między kolumnami stoją drewniane ,  pozłacane posągi św. Augustyna, twórcy reguły bożogrobców oraz św. Jakuba Młodszego – patrona zakonu. Malowidło nad ołtarzem to arcydzieło sztuki. Nad prezbiterium jest polichromia – alegorie cnót. W kościele po zeświecczeniu  przez krótki czas działała fabryka mydła. Całe wyposażenie i freski przetrwały wszelkie działania wojenne dlatego są nietknięte i zachowały się do dziś.

 

 

 

Opublikowane: 30 lipca 2022

13 lipca 2022

Zwiedzanie Cmentarza Żydowskiego w Tarnowskich Górach

Stowarzyszenie Gliwicka 66 zaprosiło nas o odwiedzenia Cmentarza Żydowskiego znajdującego się na terenie naszego miasta przy ul. Gliwickiej 66. To dzięki społecznikom zrodził się pomysł  dbania o to miejsce i przywrócenia go do świadomości mieszkańców.

Po cmentarzu oprowadzał nas Marek Panuś -historyk, pracownik Muzeum Tarnogórskiego i członek stowarzyszenia Gliwicka 66. Nekropolia najprawdopodobniej powstała na początku lat 20 XIX wieku, czego dowodem jest fakt, iż 6 marca 1822 roku pochowano tu pierwszego zmarłego – niejakiego Marka Rinkla. Cmentarz zgodnie ze zwyczajem powstał na obrzeżach miasta, z dala od domostw, dzięki zarządzeniu starosty bytomskiego Carla Traugotta Henckel von Donnersmarcka z 11 lipca 1821 roku, stając się miejscem pochówku dla okolicznych Żydów.  Gmina żydowska w Tarnowskich Górach powstała dopiero w 1815 roku i funkcjonowała przez bardzo krótki okres w historii miasta, bo zaledwie 130 lat, ale ta społeczność wrosła w dzieje miasta i przyczyniła się do jego rozwoju . Żydzi byli głównie kupcami, rzemieślnikami czy przemysłowcami. Stanowili niewielki, ale wpływowy odsetek ludności. Do wybuchu drugiej wojny światowej kilkuset spośród nich spoczęło właśnie na cmentarzu przy ul. Gliwickiej, który był stopniowo powiększany, a w 1874 roku od wejścia dobudowano niewielki dom przedpogrzebowy. Po 1945 roku gmina wyznaniowa nie wznowiła już swojej działalności ale przy ul. Gliwickiej odbywały się jeszcze pogrzeby, głównie ludzi wyznania ewangelickiego. Tych zaprzestano w latach 70 i mimo kurateli ze strony różnych instytucji, cmentarz przez pół wieku systematycznie niszczał. Dziś na żydowskim cmentarzu w Tarnowskich Górach można zobaczyć nagrobek Markusa Runkla, tak jak i pozostałe około 440 znajdujących się tutaj grobów. Stowarzyszenie Gliwicka 66 ocaliło go przed zapomnieniem.

 

cof
cof
cof
sdr

Opublikowane: 14 lipca 2022

5 lipca 2022

Wycieczka do Nysy- relacja

Pogoda nas w tym dniu nagrodziła, bo męczących upałach Nysa przywitała nas chłodem  . Wycieczkową marszrutę rozpoczęliśmy rejsem po Jeziorze Nyskim. Jezioro  powstało w 1971 roku na Nysie Kłodzkiej, przez zalanie obszarów gminy Nysa. Większość zalanych obszarów stanowiły lasy, lecz trzeba było również wysiedlić i relokować mieszkańców Miedniki, Brzeziny Polskiej, część domów ze Skorochowa i najniższą część wsi Głębinów. Chwile relaksu, zadumy a także i wesołości towarzyszyły nam podczas rejsu. Ze statku przesiedliśmy się do Ciuchci Ekspres, która obwiozła nas po mieście . W samym centrum zwiedziliśmy Katedrę św Jakuba i św. Agnieszki z pięknymi witrażami,  kościółek Bożogrobowców oraz Dom Wagi i Pięknej Studni. A w wieży katedralnej podziwialiśmy Skarbiec Katedralny,

 

Opublikowane: 6 lipca 2022

23 czerwca 2022

Wycieczka do Muzeum Śląskiego w Katowicach

Muzeum Śląskie w Katowicach powstało już w 1929r i działało do wybuchu II wojny światowej, restytuowane w 1984r. W roku 2015 instytucja uzyskała nową, docelową siedzibę w nowoczesnym kompleksie gmachów. Dziś jest połączeniem tradycji i nowoczesności; najniższe miejsce wystaw znajduje się aż 14 metrów poniżej poziomu morza.

Po Muzeum oprowadzali nas przewodnicy . Szczególnie zaskarbił sobie naszą sympatię Pan Jakub – przewodnik , który pochodzi z Częstochowy i jak sam się określił , że jest „medalikorzem” ale świetnie zna historię Śląska  i w bardzo ciekawy sposób przybliżał nam ją. Zobaczyliśmy :

  • Galerię plastyki nieprofesjonalnej”, którą reprezentuje zespół malarzy nieprofesjonalnych czyli GRUPA JANOWSKA. Grupa powstała już w 1946r w Nikiszowcu. Artystów połączyła wspólnota kulturowa, miejsce zamieszkania w osiedlach robotniczych Janowa, praca, głównie w kopalniach i pochodzenie z górniczych rodzin. Po pracy tworzyli oni w swoich obrazach olejnych, na płótnie i szkle obraz ich życia oraz pokazywali historię naszego regionu czyli to co było dla nich bardzo ważne. Są więc pejzaże kopalniane, sprawy duchowo-religijne (Erwin Sówka), relacje z bliskimi ( np. „Złote gody” Janiny Motyka, „Wesołe miasteczko” Pawła Wróbla, czy obrazy Jerzego Sawina), sięganie  do podań i wspomnień (np. obraz Pawła Wróbla z 1984r „ Utopiec przy żeleźnioku”). Wielu z nas  pamiętało  takie obrazy, które oglądało się w mieszkaniach naszych  babć i dziadków.
  • Galerię śląskiej sztuki sakralnej” .Prezentuje ona skarby kultury śląskiej z zakresu rzeźby, malarstwa i rzemiosła artystycznego z okresu gotyki i czasów nowożytnych np. duży obraz z 1984r „Matka Boska Zwycięska” Bronisława Krawczuka.
  • Przez bramę „Kopalni Katowice” weszliśmy w bardziej  znajomy  świat. Tam przypomnieliśmy sobie historię Górnego Śląska  a przybliżyła ją nam  narracyjna wystawa „Światło Historii” – Górny Śląsk na przełomie dziejów”. Jest to największa a zarazem najnowocześniejsza wystawa o Śląsku. Uznawana jest także za jedną z czołowych wystaw historycznych w polskich muzeach. Ekspozycja pokazuje historię Górnego Śląska od czasów najdawniejszych do przełomu 1989r. Szczególną uwagę poświęcono czasom nam już znanym czyli okresowi industrializacji oraz Solidarności.

Podczas zwiedzania przechodziliśmy pod wyjątkową „Pajęczyną” wykonaną przez artystkę Ludwikę Ogorzelec.

Po opuszczeniu muzeum, większość z grupy ( 42 osoby)  wjechała windą na szyb „Warszawa II”, skąd podziwiali panoramę Katowic i okolic. Podobno przy dobrej widoczności widać Beskidy

Była to już nasza ponowna wizyta w Muzeum . Pierwszy raz zwiedzaliśmy Muzeum krótko po otwarciu  ale i ta dostarczyła nam wielu wrażeń .

 

Opublikowane: 28 czerwca 2022