Kategoria: 1. ROK 2026

W ramach obchodów Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, mieszkańcy miasta licznie zgromadzili się na rynku, by wspólnie i aktywnie uczcić to wyjątkowe święto.
Wydarzenie, które na stałe wpisało się w lokalny kalendarz, po raz kolejny połączyło patriotyzm z rekreacją, a piękna, słoneczna pogoda wyraźnie nam sprzyjała, dodając całemu dniu jeszcze więcej uroku.

Już od godziny 11:30 trwała rejestracja uczestników rajdu rowerowego i marszu nordic walking, a atmosfera na rynku była pełna radości, uśmiechów i biało-czerwonych barw powiewających na lekkim wietrze. Punktualnie o godzinie 12:00 rozpoczęła się część oficjalna – wspólne, uroczyste odśpiewanie hymnu państwowego, po którym nastąpiło podniesienie flagi na maszt. Ten symboliczny moment zjednoczył wszystkich obecnych i podkreślił rangę wydarzenia.

Po zakończeniu ceremonii uczestnicy – zarówno rowerzyści, jak i miłośnicy nordic walking – wyruszyli na przygotowane trasy. Grupa maszerująca przemierzała ulice miasta w spokojnym tempie, ciesząc się nie tylko rozmowami, ale i promieniami słońca.
Z kolei rowerzyści wybrali dłuższą i bardziej wymagającą trasę, prowadzącą przez malownicze ścieżki, parki oraz urokliwe zakątki naszego miasta, co stanowiło dodatkową atrakcję.

Obie grupy dotarły do miejsca docelowego, którym była Kopalnia Zabytkowa, gdzie czekał gorący poczęstunek. Był to doskonały moment na odpoczynek, rozmowy i podsumowanie wspólnie spędzonego czasu w przyjaznej, radosnej atmosferze.
Wydarzenie przebiegło w miłym nastroju, promując aktywny styl życia.

Uczestnicy zgodnie podkreślali, że takie inicjatywy wzmacniają poczucie wspólnoty i pozwalają w piękny sposób celebrować narodowe święta – zwłaszcza gdy towarzyszy im tak wspaniała, słoneczna pogoda.

Tarnowskie Góry hucznie zainaugurowały obchody swojego 500-lecia, w które aktywnie włączyli się nasi słuchacze. Na Rynku odbyło się wydarzenie, pełne radości i wspólnoty.

Centralnym punktem happeningu było utworzenie symbolicznej, żywej liczby „500”, która stała się pięknym wyrazem pół tysiąca lat historii miasta. Wraz z innymi uczestnikami wydarzenia stanęliśmy ramię w ramię, by wspólnie stworzyć ten wyjątkowy znak. W zielonych koszulkach z logo naszego uniwersytetu i chustkach w tarnogórską kratkę byliśmy doskonale widoczni w tłumie, po raz kolejny pokazując, że chętnie uczestniczymy w ważnych wydarzeniach lokalnej społeczności.

Wydarzenie uświetniły występy muzyczne, w tym „Tarnogórski dzwoneczek” oraz specjalna piosenka przygotowana przez dzieci z Przedszkola nr 22.
Oficjalne rozpoczęcie Tour de TG zainaugurowało całoroczne świętowanie jubileuszu.

Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie przeżywać te piękne chwile i już teraz z niecierpliwością czekamy na kolejne wydarzenia w ramach obchodów!

Poniedziałkowy wykład dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku był wspaniałą lekcją historii, patriotyzmu i obywatelskiej postawy, wyjątkowym przekazem – pełnym wiedzy, pasji i autentycznego zaangażowania. Gościem spotkania był Zbigniew Pawlak, prezes Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej, jednej z najstarszych i najbardziej zasłużonych organizacji regionalnych w Polsce, która szczyci się ponad 70-letnią tradycją .

Wystąpienie, wzbogacone starannie przygotowaną prezentacją multimedialną, zostało podzielone na trzy spójne i logicznie ułożone części, dzięki czemu słuchacze mogli w sposób uporządkowany i niezwykle przystępny zgłębiać omawianą tematykę.

Pierwsza część miała charakter wprowadzający i edukacyjny. Prelegent przybliżył działalność UNESCO, wyjaśnił założenia „Konwencji o ochronie światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego” z roku 1972 (zabiegającej o obiekty, które mają wyjątkową wartość dla całej ludzkości) oraz szczegółowo omówił zasady funkcjonowania Komitetu Światowego Dziedzictwa. Nie zabrakło także licznych przykładów miejsc wpisanych na prestiżową listę, jak i tych, które – wskutek zaniedbań – zostały z niej skreślone. Ta część wykładu była niezwykle merytoryczna i uświadomiła słuchaczom, że dziedzictwo jest dobrem wspólnym całej ludzkości – zasobem nieodnawialnym, za który wszyscy ponosimy odpowiedzialność.

Druga część wystąpienia była fascynującą opowieścią o drodze – długiej, trudnej, wymagającej i pełnej wyzwań. Zbigniew Pawlak cofnął słuchaczy do lat powojennych, ukazując początki działań na rzecz ochrony zabytków, podejmowanych w czasach, gdy troska o dziedzictwo nie była jeszcze powszechna. Przywołał sylwetki pionierów i pasjonatów, którzy swoją determinacją i wizją stworzyli fundament pod późniejsze sukcesy.

Następnie prelegent z ogromną swobodą i zaangażowaniem opowiadał o wieloletnich staraniach całego zespołu związanego ze Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej, które zmierzały do wpisania tarnogórskich zabytków na Listę Światowego Dziedzictwa. Słuchacze z podziwem przyjęli informację o skali tego przedsięwzięcia – dokumentacja licząca setki, a nawet tysiące stron, liczne konsultacje, rozmowy, negocjacje i nieustanne zabiegi o uznanie wyjątkowej wartości tego miejsca. Prelegent zwrócił uwagę na hasło: „Dzieło natury, sztuka człowieka”, które stało się mottem wniosku rekomendowanego w 2016 roku.

W tej części wyraźnie wybrzmiało także inne, niezwykle głębokie przesłanie: „Żyjemy nie tylko w naszych własnych czasach, dźwigamy także naszą historię”. To zdanie stało się pięknym podsumowaniem idei, która przyświecała wszystkim działaniom podejmowanym przez SMZT. Opowieść o kolejnych etapach tej drogi – od pierwszych inicjatyw, przez ratowanie zabytków, aż po moment wpisu na listę UNESCO – była niezwykle inspirująca i przyjęta przez słuchaczy z ogromnym zainteresowaniem i uznaniem. Pełne emocji było zdjęcie ukazujący moment, gdy 9 lipca 2017 roku dokonywano wpisu na światową listę naszego obiektu o nazwie: „Kopalnie rud ołowiu, srebra i cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi w Tarnowskich Górach”, który składa się z 28 tzw. atrybutów.

Ostatnia część wykładu miała charakter bardziej refleksyjny. Prelegent ukazał bogactwo i różnorodność Ziemi Tarnogórskiej, podkreślając, że oprócz obiektów wpisanych na listę światowego dziedzictwa istnieje jeszcze wiele miejsc mniej znanych, lecz równie cennych i godnych uwagi. To spojrzenie otwiera perspektywę dalszego odkrywania i doceniania lokalnego dziedzictwa.

Całość wystąpienia była nie tylko znakomitą prelekcją, ale prawdziwą opowieścią o pasji, wytrwałości, patriotyzmie i odpowiedzialności za wspólne dobro. Trudno nie wyrazić szczerego podziwu dla Zbigniewa Pawlaka oraz całego zespołu Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej, którzy dzięki swojej determinacji i wieloletniej pracy doprowadzili do tego, że tarnogórskie dziedzictwo zostało docenione na arenie międzynarodowej.

Poniedziałkowy wykład był znakomity, inspirujący i pozostawiający słuchaczy z poczuciem uczestnictwa w czymś naprawdę ważnym – w opowieści o historii, która żyje i którą wspólnie mamy obowiązek chronić. Był też okazją do bliższego poznania człowieka wielkiej pasji i konsekwencji, który tarnogórskie dzieje potrafił przekuć w światowy sukces.

Zespół wokalny „a-gie” „ pod dyrekcją Izabeli Lysik Różańskiej miał przyjemność wystąpić w Domu Pomocy Społecznej „Pod Aniołem”. Podczas tego muzycznego spotkania zabrzmiały znane melodie, arie i popularne piosenki. Najpiękniejsze jednak było to, jak reagowali mieszkańcy – wspólnie klaskaliśmy, kołysaliśmy się w rytm muzyki, śpiewaliśmy, a nawet niektórzy dali się porwać do tańca. Od razu zrobiło się radośnie, ciepło i bardzo swojsko.

Miłą niespodziankę sprawił nam pan Karol, jeden z podopiecznych, który zaśpiewał piosenkę „Pamiętam Ciebie z tamtych lat”. Z przyjemnością mu wtórowaliśmy i w tej chwili poczuliśmy się jak jedna, wielka rodzina.

Dziękujemy za to spotkanie – pełne uśmiechu i  serdeczności. Już teraz wiemy, że chętnie tu wrócimy

17 kwietnia odwiedziliśmy Brzeg i Lewin Brzeski – miasta, w których historia ożywa na każdym kroku.

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od ratusza – jednego z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta.
Ten renesansowy klejnot zachwycił bogactwem detali architektonicznych, eleganckimi arkadami i ciekawymi wnętrzami. Tuż obok rynek otoczony malowniczymi kamienicami, które tworzą klimat tego miejsca. Spacer po brukowanych uliczkach starego miasta pozwolił poczuć atmosferę dawnych wieków.

Kolejnym punktem zwiedzania był gotycki kościół Św. Mikołaja – monumentalna świątynia, której surowa, a zarazem majestatyczna bryła przyciągała uwagę z daleka. Wnętrze kościoła skrywa liczne detale, które nadają temu miejscu wyjątkowy charakter. Niezwykły kontrast dla gotyckiej surowości tej świątyni stanowił barokowy kościół Podwyższenia Krzyża Świętego, którego bogato zdobione wnętrza zrobiły na uczestnikach naszego wyjazdu ogromne wrażenie.

Na zakończenie zwiedzania Brzegu udaliśmy się do zamku Piastów Śląskich zwanego „Śląskim Wawelem”. Ta imponująca rezydencja zachwyciła renesansowym pięknem. Spacer po dziedzińcu i zamkowych wnętrzach był doskonałym zwieńczeniem dnia pełnego historycznych odkryć.

Po wyjeździe z Brzegu krótka wizyta w Lewinie Brzeskim – miasteczku, które zachowało swój średniowieczny układ architektoniczny.
Taki spacer był nam potrzebny po intensywny dniu zwiedzania.

Wyjazd do Brzegu i Lewina Brzeskiego był wyjątkową lekcją historii tego regionu.
Już teraz czekamy na kolejne wyjazdy, które nie tylko są okazją do poznawania ciekawych miejsc, ale przede wszystkim okazją do integracji i wspólnego spędzania czasu.

Spotkanie podróżnicze z Teresą i Krzysztofem Nikielami było niezwykle inspirującą opowieścią o pasji odkrywania świata, zwłaszcza tych miejsc, gdzie słońce, ciepło i bogata historia tworzą niepowtarzalny klimat. Prelegenci zabrali słuchaczy w podróż po wyspach Morza Śródziemnego, m.in  Cypr, Kos, Kreta, Majorka.

Podczas relacji poznaliśmy liczne atrakcje, do których dotarli nasi podróżnicy. Szczególne wrażenie zrobiły Grobowce Królów wykute w skałach niedaleko miasta Pafos na Cyprze – miejsce pełne tajemnicy i świadectwo starożytnej historii. Na wyspie Kos uwagę przyciągnęła lokalna tradycja układania stosów kamieni, mająca swoje symboliczne znaczenie.

Prelegenci opowiedzieli również o trasie spacerowej prowadzącej przez wulkan Stefanos, gdzie można było podziwiać niezwykłe krajobrazy oraz poczuć siłę natury. Na Krecie uczestnicy spotkania poznali ciekawostki dotyczące pałacu w Knossos, jednego z najważniejszych stanowisk archeologicznych związanych z cywilizacją minojską.

Istotną część prelekcji stanowiło przybliżenie kultury i religii Greków. Teresa i Krzysztof Nikiel zwrócili uwagę na różnice między prawosławiem a katolicyzmem, szczególnie w kontekście obchodów świąt, sakramentów oraz obrzędów pogrzebowych.

Nie zabrakło również zachwytu nad malowniczymi widokami w okolicach Meteorów. Publiczność z dużym zainteresowaniem słuchała o klasztorach usytuowanych na szczytach skalnych formacji, które stanowią jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Grecji.

Całe spotkanie było nie tylko podróżą przez piękne krajobrazy, ale także okazją do poznania historii, tradycji i duchowości odwiedzanych miejsc. Opowieści prelegentów rozbudziły w słuchaczach chęć odkrywania świata i poszukiwania własnych podróżniczych ścieżek.

W ramach poniedziałkowego wykładu mieliśmy przyjemność gościć wyjątkowych prelegentów – Annę i Krzysztofa Mikołajczyków, małżeństwo, które zachwyca nie tylko swoją wiedzą i doświadczeniem, ale także niezwykłą harmonią życia rodzinnego i pasją, jaką wspólnie realizują. Towarzyszyli im: syn Olek oraz dwa wspaniale wyszkolone psy – Lilo i Ira, które od pierwszych chwil wzbudziły sympatię uczestników, gdy z gracją poruszały się po scenie i wykonywały polecenia trenerów.

Anna Mikołajczyk to pedagog, trenerka psów, dogoterapeutka i zoofizjoterapeutka, specjalizująca się w relacjach dziecko–pies. Jest założycielką Polskiego Instytutu Dogoterapii i z ogromnym zaangażowaniem prowadzi zajęcia edukacyjne oraz terapeutyczne. Krzysztof Mikołajczyk to ceniony zoopsycholog, trener, instruktor psich sportów oraz sędzia flyballu, a także współzałożyciel Szkoły dla Psów „Psikurs”. Od lat prowadzi grupę poszukiwawczo-ratowniczą z psami przy OSP w Orzechu, uczestnicząc w wielu wymagających akcjach. Ich działalność została doceniona, gdy w 2025 roku grupa otrzymała prestiżową nagrodę Orła i Róży, przyznawaną przez Radę Powiatu Tarnogórskiego.

Już od pierwszych minut spotkania dało się odczuć, że mamy do czynienia z ludźmi o ogromnej wiedzy, doświadczeniu i – co równie ważne – wielkim sercu. Wykład miał nietuzinkowy, dynamiczny charakter. Prelegenci najpierw opowiadali o swojej drodze zawodowej, by następnie w sposób niezwykle przystępny i jednocześnie bardzo merytoryczny przejść do głównego tematu: relacji człowiek-pies, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb seniorów.

Z wielką uważnością i odpowiedzialnością mówili o wyborze psa: czy lepszy będzie szczeniak, a może pies dorosły, kupiony czy adoptowany ze schroniska? Podkreślali, jak istotne jest dopasowanie psa do możliwości opiekuna – jego zdrowia, kondycji fizycznej i psychicznej. Nie pomijali także trudniejszych aspektów – ryzyka i obowiązków związanych z opieką nad zwierzęciem, zwłaszcza w trudnych sytuacjach, np. choroby opiekuna, jego pobytu w szpitalu lub sanatorium, co tylko podkreślało rzetelność i uczciwość ich przekazu.

Spotkanie było wzbogacone pokazami praktycznymi, które wzbudziły ogromne zainteresowanie. Psy prezentowały wysoki poziom wyszkolenia i niezwykłą więź ze swoimi opiekunami. Szczególnie poruszającym momentem było odnalezienie przez psa ukrytego w sali widowiskowej chłopca. Był to przykład, jak pies ratowniczy potrafi odszukać zaginioną osobę podczas prawdziwej akcji, np. w czasie pożaru, w gruzowisku czy w lesie.

Cała prezentacja trwała godzinę, ale była to godzina niezwykle intensywna – pełna wiedzy, emocji i ciepła. Spotkanie miało charakter nie tylko edukacyjny, ale też głęboko wzruszający i bardzo sympatyczny. Mikołajczykowie okazali się rodziną wyjątkową – zgraną, pełną wzajemnego szacunku i miłości, którą w naturalny sposób dzielą się z otoczeniem. Ich profesjonalizm, pasja i autentyczność budzą szczery podziw i pozostawiają piękne, inspirujące odczucia.

Ostatnie nasze spotkanie ze sztuką miało miejsce w czwartek, gdy wybraliśmy się do Teatr Rozrywki w Chorzowie na spektakl „Zakonnica w przebraniu”, który okazał się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Fabułę stanowi pełna humoru historia Deloris Van Cartier – piosenkarki z nocnego klubu, która przypadkowo stała się świadkiem morderstwa. Skazana na ukrywanie się, trafiła do klasztoru, gdzie musiała odnaleźć się w zupełnie nowej dla siebie rzeczywistości. Ta niecodzienna sytuacja prowadziła w przedstawieniu do wielu zabawnych, ale i wzruszających momentów, ponieważ opowiadała o przemianie, przyjaźni i radości życia.

Przez 180 minut aktorzy zachwycali swoimi umiejętnościami wokalnymi i tanecznymi, a bogata, dynamiczna choreografia robiła ogromne wrażenie. Inscenizacja wykraczała poza scenę – akcja toczyła się również na bocznych balkonach, co dodatkowo angażowało widzów i nadawało spektaklowi wyjątkowy charakter.

Całość została poprowadzona z ogromnym rozmachem i brawurą. Publiczność reagowała żywiołowo – wielokrotnie wybuchała śmiechem i nagradzała artystów gromkimi brawami, które szczególnie należały się odtwórczyni głównej roli – Marcie Florek. Nie zabrakło także bezpośrednich interakcji między aktorami a widownią, co stworzyło niezwykle ciepłą i radosną atmosferę.

To był wieczór pełen energii, humoru i świetnej zabawy. Trudno było nie konfrontować tego przestawienia z filmem z roku 1992, w którym Whoopi Goldberg grała główną rolę i z przyjemnością można stwierdzić, że chorzowska wersja opowieści o niezwykłej bohaterce w zakonnym habicie nie ustępuje pierwowzorowi.

Ostatni nasz wykład odbył się w szczególnym czasie, bo w poniedziałek w Wielkim Tygodniu, co nadało mu wyjątkowy, refleksyjny charakter. Gościliśmy panią Beatę Kiszel, dyrektorkę tarnogórskiego Muzeum, która w fascynujący sposób przybliżyła nam temat biblijnych kobiet w sztuce. Centralną postacią niezwykle interesującej prelekcji była Artemisia Gentileschi – wybitna malarka epoki baroku, uczennica swojego ojca Orazio Gentileschiego, której życie i twórczość poruszają do dziś. Prelegentka z dużą wrażliwością opowiadała o dramatycznych doświadczeniach artystki, podkreślając, jak głęboka trauma młodości (gwałt dokonany na niej, gdy była siedemnastoletnią dziewczyną) odcisnęła się w jej dziełach. Być może dlatego szczególne miejsce w jej twórczości zajęły wyobrażenia silnych kobiet biblijnych, np.: Judyty, Zuzanny, Batszeby czy Marii Magdaleny – ukazane nie tylko jako bohaterki znanych historii, ale także jako symbole odwagi, godności i wewnętrznej siły.

Wykład zachwycał nie tylko doborem tematu, idealnie wpisującym się w czas wielkopostnej zadumy i refleksji, ale również jego formą. Pani dyrektor z ogromnym profesjonalizmem i pasją prowadziła swoją opowieść, ilustrując ją reprodukcjami dzieł Artemisii oraz porównując je z pracami innych artystów na ten sam temat. Dzięki temu słuchacze mogli dostrzec wyjątkowość spojrzenia malarki na znane motywy biblijne.

Było to spotkanie niezwykle inspirujące – zarówno ze względu na postać samej malarki, jak i sposób, w jaki została ona przedstawiona. W epoce, gdy kobiety-artystki należały do rzadkości, Artemisia jawi się jako postać wyjątkowa, a jej twórczość – jako świadectwo siły ducha i artystycznej odwagi. Mimo trudności osiągnęła sukces w swojej epoce i podziwiana jest po dzień dzisiejszy. Wykład pani Beaty Kiszel pozwolił nam spojrzeć na barokową artystkę nie tylko jak na malarkę, ale także jak na kobietę, której historia wciąż porusza i skłania do refleksji, tak jak jej wybitne obrazy, np. „Judyta zabijająca Holofernesa”, „Zuzanna i starcy”, „Salome z głową Jana Chrzciciela”. Nasza prelegentka okazała się niezwykłą narratorką, gdyż poprowadziła wykład z wielkim wyczuciem, łącząc wysoki poziom merytoryczny z ujmującym sposobem opowiadania oraz pasją przekazu.