Kategoria: 3. Rok 2023

Koncert „Srebrne muzykowanie” z okazji 5-lecia zespołu wokalnego „a-gie” zakończył 16 rok akademicki tarnogórskiego UTW!

UTW skupia 466 członków, aktywnie uczestniczących w różnych zajęciach doskonalących umysł, ducha i ciało; studenci to ludzie aktywni, twórczy i odkrywczy, otwarci na zmieniający się świat.

Kolejny rok akademicki możemy podsumować wieloma osiągnięciami, wśród których na pierwszym miejscu jest bez wątpienia realizacja mobilności zagranicznej w ramach projektu programu Erasmus+ pt.: „ICT i nowe technologie gwarancją rozwoju UTW”, akcja kluczowa 1 : Mobilność edukacyjna osób, współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Jak przystało na pilnych studentów zostało nam wręczone przez Burmistrza Pana Arkadiusza Czecha „Świadectwo ukończenia roku akademickiego” .

Wśród wielu osiągnięć jest na pewno zespół wokalny „a-gie”, którego dokonania w ciągu 5-lecie działania zaprezentowano na tej uroczystości. Ag-ie to zespół wokalny wielokrotnie nagradzany na konkursach i przeglądach. To zasługa przede wszystkim dyrygentki Izabeli Lysik- Różańskiej ,która posiada wiele twórczych zdolności i potrafi tak kierować zespołem , aby osiągnąć jak najlepszy efekt. Z kolei członkinie zespołu zdumiewają swoją energią i wielkim muzycznym wyczuciem – w każdym repertuarze odnajdują niezwykłe brzmienie i potrafią go doskonale przekazać słuchaczom. Ich trzykrotne nagrodzenie w kategorii zespołów wokalnych na festiwalu twórczych seniorów w Warszawie było bez wątpienia okazją do zaprezentowania Tarnowskich Gór jako miasta o ogromnym potencjale kulturowym i aktywnym środowisku twórczych seniorów; zdobył w 2016 r. I miejsce , w 2017 r. II miejsce, a w 2018 r Grand Prix i tu nagrodą było profesjonalne nagranie płyty CD, a zrobiono to w styczniu 2019 r w klimacie pałacyku w Rybnej.

Na jubileuszowy koncert dyrygentka Izabela Lysik-Różańska przygotowała z zespołem kilka charakterystycznych występów, za aranżację których „a-gie” zdobył ogólnopolskie nagrody; były to utwory w różnych stylach muzycznych: barokowym, rockowym i rytmy afrykańskie.

Gościnie z zespołem UTW wystąpili młodzi muzycy Dziecięco-Młodzieżowej Orkiestry Dętej „Mali Kamilianie” pod batutą Olka Königa, prezentując popularne utwory muzyki filmowej.

Jubileusz zespołu UTW „a-gie” i zakończenie 16. roku działalności TS-UTW było także okazją do złożenia gratulacji i życzeń przez przedstawicieli samorządu lokalnego: wiceburmistrza Bartosza Skawińskiego i przewodniczącego Rady Miejskiej Adriana Wolnika oraz Zarząd Powiatu Tarnogórskiego- starostę Krystynę Kosmalę, wicestarostę Sebastiana Nowaka i członka Zarządu Stanisława Torbusa oraz Krzysztofa Łozińskiego.

Swoją obecnością uroczystość zaszczycili przedstawiciele tarnogórskich stowarzyszeń oraz instytucji kultury, a także zaprzyjaźnionych senioralnych uniwersytetów.

Jak zawsze event UTW- to było wydarzenie muzyczne i towarzyskie, które można podsumować refleksją: „Muzyka dostarcza przyjemności, bez której natura ludzka nie może się obejść.” i myślą Franza Schuberta „Szczęśliwi ci, którzy mają w sercu muzykę i uśmiech na ustach.”

Klikając w załączony link zobaczcie prezentację nawiązującą do historii i dokonań Zespołu „a-gie”

GALA PIOSENKI 5 – LECIE ZESPOŁU WOKALNEGO ‚A-GIE’

Roztocze to piękna kraina leżąca we wschodniej Polsce, pomiędzy Wyżyną Lubelską i Podolem. Ciekawe pod względem przyrodniczym Roztocze rozciąga się między  Kraśnikiem w Polsce i Lwowem na Ukrain . Na Roztoczu, z uwagi na jego wyjątkowe walory przyrodnicze, utworzono Roztoczański Park Narodowy, Parki Krajobrazowe  oraz rezerwaty . Roztocze to też wyjątkowy w skali kraju klimat i atmosfera. Gęste lasy, rzadka zabudowa, cisza i kontakt z naturą. I tego doświadczyliśmy podczas zwiedzania tego regionu. 

Naszą podróż po Roztoczu kontynuowaliśmy z uroczą przewodniczką Panią Kasią Lipską. Zaczęliśmy od Krasnobrodu a w nim od zwiedzenia Sanktuarium Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny z Cudownym Obrazkiem Matki Bożej Krasnobrodzkiej. Przy sanktuarium znajdowało się muzeum wieńców dożynkowych, ptaszarnia, muzeum flory i fauny Roztocza , muzeum wsi zamojskiej oraz ekspozycja geologiczna i garncarska. Kolejnym miejscem była Kaplica Objawień na Wodzie z cudowną, uzdrawiającą wodą oraz miejsce , gdzie znaleziono Cudowny Obraz Matki Bożej. Spacerując wśród lasów dotarliśmy też do urokliwej kapliczki

W drugim dniu dotarliśmy do największych i najpiękniejszych kamieniołomów na Roztoczu znajdujących się w Józefowie . Tam weszliśmy na Wieżę Widokową, podziwiając malowniczą okolicę . Kolejnym etapem był Rezerwat „Czartowe Pole”. To miejsce „Gdzie diabeł mówi dobranoc a anioł dzień dobry” . Po drodze zobaczyliśmy pomnik Kargula i Pawlaka ( gdyby nie napis to nikt nie zgadłby , że są to te postacie) postawiony na cześć reżysera znanego filmu _ Chęcińskiego.

Przyrodniczą podróż zakończyliśmy w Rezerwacie ścisłym „Nad Tanwią” , gdzie podziwialiśmy kilkanaście , małych wodospadów ( a jest ich kilkadziesiąt) zwanych szumami, szypotami, bystrzami lub porohami .Dotarliśmy w tym dniu do Centrum Edukacyjno-Rekreacyjnego Park, gdzie znajduje się jedyny w Polsce Park Miniatur Kresowych. Kolekcja Parku Miniatur Kresowych to 26 makiet zamków i twierdz, będących niegdyś w posiadaniu Rzeczpospolitej, obecnie leżących na terytorium Ukrainy

Zdjęcia: Aleksandra Moch i Jerzy Pyka

Głównym celem wycieczki był Spycimierz . Żeby jednak nabrać sił,  dzień wcześniej zawitaliśmy do Uniejowa, gdzie regenerowaliśmy się w Termach Uniejowskich. Natomiast w  Boże Ciało udaliśmy się do Spycimierza oddalonego 2 km na południowy zachód od Uniejowa. Od 200 lat w ten uroczysty dzień mieszkańcy wsi układają misterny dywan kwiatowy o długości prawie 1 km. W 2021 r. tradycja została wpisana na światową listę UNESCO. Spotkanie z przedstawicielem Parafialnego Stowarzyszenia „Spycimierskie Boże Ciało”przybliżyło nam historię tej tradycji a także nabyliśmy wiedzę w jaki sposób mieszkańcy przygotowują swoje kwiatowe dzieła.

Już na kilka dni przed świętem, we wsi dokonuje się prawdziwe pospolite ruszenie – mieszkańcy najpierw zbierają kwiaty z okolicznych pól i przydomowych ogródków, następnie sortują, przygotowują i przechowują w chłodnym miejscu aż do Bożego Ciała. W samo święto całe rodziny przystępują do układania wcześniej przemyślanych wzorów. Rysują je najpierw kredą na kostce brukowej – odręcznie lub według szablonów, następnie układają kontury z czarnej ziemi zmoczonej wodą. Na końcu ukoronowanie, czyli sypanie dobranych kolorystycznie kwiatów. W przygotowaniach i usypywaniu kompozycji kwiatowych uczestniczą zarówno kilkuletnie dzieci, nastolatki, jak i dorośli. Początkowo do dekoracji używano wyłącznie żółtego piasku i gałęzi drzew. Kwiaty jako element dekoracyjny zostały wprowadzone w latach 20. XX wieku. Wśród układanych motywów na dywanach z kwiatów dominują symbole i obrazy religijne, rozety i inne kompozycje kwiatowe. Tworzywem artystycznym – oprócz różnobarwnych kwiatów – są liście, gałązki krzewów, kłosy zbóż i kora drzew. Efekt – imponujący!

W Bibliotece Miejskiej im. B.Lubosza w Tarnowskich Górach odbyła się wystawa fotografii naszej Heleny Domańskiej zatytuowana „Zauroczeni pięknem świata”. Byliśmy zauroczeni  ujęciem miejsc z różnych zakątków świata widzianymi oczami Helenki.

Wystawę będzie można oglądać do 27 czerwca br

Dr Krzysztof Gwóźdź jest historykiem, dr nauk humanistycznych, kierownikiem Działu Historii  Muzeum Tarnogórskiego. Jest autorem wielu publikacji o dziejach miasta Tarnowskie Góry, specjalistą od Bractw Kurkowych na Górnym Śląsku, członkiem Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Tarnowskich Górach.
Za swoje liczne wystawy muzealne i publikacje otrzymał nagrody i wyróżnienia Marszałka Woj.Śląskiego oraz nagrodę Burmistrza Tarnowskich Gór za działalność na niwie kultury.
Spotkanie z wykładowcą nie było pierwszym dla członków naszego stowarzyszenia.
Wykład pozwolił naszym słuchaczom dokładniej poznać dzieje działalności Policji Województwa Śląskiego w w latach 1922-1939. Policja to umundurowana i uzbrojona formacja utworzona dla ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz utrzymania porządku publicznego.
Na Górnym Śląsku służbę objęła – niezależnie od Policji Państwowej – Policja Województwa Śląskiego (PWŚl).
Poznaliśmy organizację, wyposażenie tej formacji czyli umundurowanie, uzbrojenie, odznaki, formy szkolenia.
Działalność funkcjonariuszy często wykraczała poza aktywność służbową; zakładano świetlice, biblioteki, wydawano kalendarze, utrzymywano domy wypoczynkowe i sanatoryjne dla funkcjonariuszy i ich rodzin, organizowano wycieczki integrujące środowisko.
Już przed 1930r powstały Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna” między innymi w Tarnowskich Górach, których celem była pomoc wdowom po funkcjonariuszach i osieroconym dzieciom. Świetlice zapewniały pomoc w nauce, propagowały zabawy z okazji różnych świąt oraz organizowały kolonie letnie.
W 1924r założono Policyjny Klub Sportowy „Katowice” przy Miejskiej i Powiatowej Komendzie PWŚl w Katowicach. Celem działalności klubu było dbanie o dobrą sprawność fizyczną funkcjonariuszy.
W marcu 1940r 6316 jeńców – szeregowych i oficerów policyjnych – osadzono w Ostaszkowie. Policjanci są najliczniejszą grupą wśród ofiar zbrodni katyńskiej a cmentarz w Miednoje jest największą nekropolią policyjną na świecie i równocześnie miejsce, gdzie spoczywa najwięcej powstańców śląskich.

Jest takie miejsce, gdzie historia wyrabiania ozdób i wyrobów rękodzielniczych z łyka osikowego sięga końca XIX wieku. To właśnie w gminie Koziegłowy na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej powstała „Osikowa Dolina”, która od prawie dwóch dekad krzewi tę piękną tradycję, nadając jej nowoczesne tchnienie. Właścicielem Doliny jest Pan Noszczyk, który kontynuuje rodzinną tradycję wiórkarską . W 2006 roku jego firma stworzyła największy kapelusz ,Miał 6,5 metra średnicy, 22 metry obwodu i 2,5 metra wysokości. Został wpisany do Księgi Rekordów Guinessa a rekord ten do dnia dzisiejszego nie został pobity. W 2022 roku w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach wystawiali kapelusze i suknie zrobione z osikowych wiór. Od 2010 roku prowadzą osikowe warsztaty rękodzieła dla dzieci i seniorów .

Dwie grupy florystyczne swoje zajęcia miały właśnie w Osikowej Dolinie. Z łyka robiłyśmy kotki, strugałyśmy wióry – co nie było łatwym zajęciem a na koniec pod kierunkiem  90 – letniej  Babci Zosi  składaliśmy różne kompozycje kwiatowe.  Osika, to materiał, z którym dotychczas nie mieliśmy do czynienia a okazało się, że można z niego ciekawe i barwne dzieła.

Zostaliśmy też poczęstowani pysznymi pieczonkami – przysmakiem kuchni jurajskiej.

Górnik szlachcicem, czyli górnicze młotki na szlacheckich herbach.

Spotkanie dr. Arkadiuszem Kuzio-Podruckim było dla członków Tarnogórskiego Stowarzyszenia- Uniwersytet Trzeciego Wieku kolejną okazją do poznawania historii śląskich rodów.

Wykładowca, dr Arkadiusz Kuzio-Podrucki jest historykiem, zajmującym się badaniem dziejów rodów śląskiej arystokracji i szlachty. Jako publicysta ma na swoim koncie wiele artykułów naukowych, publikacji popularnych, jest autorem kilkunastu monografii rodów; zajmuje się także heraldyką- między innymi współpracował przy odtworzeniu herbu Tarnowskich Gór i Powiatu.

Od 2022 roku pracuje w Instytucie Badań Regionalnych Biblioteki Śląskiej w Katowicach.

Dr Arkadiusz Kuzio-Podrucki opowiedział słuchaczom jak w historii rozwoju śląskiego przemysłu rodziły się rody szlacheckie. Nobilitacja była często ogromnym awansem społecznym, czasem na miarę baśni jak w historii śląskiego Kopciuszka, czyli Joanny Gryczik późniejszej Johanny Gräfin von Schaffgotsch.

Opowieść „Górnik szlachcicem” była historią kilku rodów: Reden, Gryczik, Winckler, Kramsta, Friedlaender-Fuld, Borsig; każda z nich może być scenariuszem ciekawego filmu.

Spotkanie z doktorem Arkadiuszem Kuzio-Podruckim, który swój wykład uczynił gawędą o losach śląskiej szlachty było ciekawą opowieścią o nobilitacji ludzi związanych z rozwojem śląskiego przemysłu i powstawaniem ogromnych fortun. 

Historia Śląska i Ślązaków jest na stałe wpisana w program wykładów i działań Tarnogórskiego Stowarzyszenia–Uniwersytet Trzeciego Wieku, a kolejny wykład dr. A.Kuzio-Podruckiego o historii rodów szlacheckich pozwolił słuchaczom Uniwersytetu Trzeciego Wieku popatrzeć na  przeszłość naszego regionu z innej perspektywy i zachęcić do wakacyjnych wędrówek do miejsc związanych z przywołanymi postaciami.
Wszystkim , którzy są  zainteresowani odkrywaniem śladów przeszłości naszej małej ojczyzny warto zapewne polecić stronę internetową o europejskich dynastiach, „Dynastie. Śląska szlachta i arystokracja” , prowadzoną przez dr. Arkadiusza Kuzio-Podruckiego: www.arekkp.pl/dynastie.html

Stanisława Szymczyk
sekretarz