Kategoria: Relacje

W poniedziałek odbył się drugi wykład w ramach projektu „Bezpieczny Senior”, który jest przez nas realizowany dzięki dotacji Narodowego Banku Polskiego. Studenci tarnogórskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku mieli okazję gościć dwoje przedstawicieli katowickiego oddziału NBP: panią Agnieszkę Bigaj, opiekunkę naszego projektu, oraz wykładowcę pana Bartosza Łuczywo.

Prelekcja pana Bartosza okazała się niezwykle interesująca i znakomicie przemyślana. Wykładowca nie skupił się na prezentowaniu pełnego spektrum zadań Narodowego Banku Polskiego, lecz wybrał to, które dla odbiorców było najbardziej namacalne i fascynujące – emisję banknotów. W barwny, przystępny, a jednocześnie bardzo merytoryczny sposób opowiadał o polskich banknotach: od nominałów 10 i 20 złotych, przez 50, 100 i 200 złotych, aż po najwyższy – 500 złotych. Studenci dowiedzieli się, że wszystkie obecnie obowiązujące w naszym kraju banknoty z serii „Władcy Polski” zostały zaprojektowane przez jednego artystę – rysownika i grafika Andrzeja Heidricha, co nadaje tej serii wyjątkową spójność artystyczną i historyczną.

Wykładowca szczególną uwagę poświęcił zabezpieczeniom chroniącym banknoty przed fałszowaniem. Wśród nich znajdują się m.in.: papier banknotowy wykonywany z bawełny, druk wypukły, znaki wodne, elementy widoczne w świetle ultrafioletowym, a także mikrodruki i precyzyjne detale graficzne. Dzięki zastosowaniu tych zabezpieczeń polskie banknoty można uznać za bezpieczne i rzadko są one fałszowane, a następnie wprowadzane do obiegu. Prelegent wyjaśniał krok po kroku, na co zwracać uwagę, jak rozpoznawać autentyczne pieniądze i jakie elementy decydują o ich wiarygodności. Wykład prowadzony był w sposób dynamiczny, klarowny i bardzo angażujący, dzięki czemu słuchacze z dużym zainteresowaniem śledzili każde kolejne zagadnienie.

Na zakończenie spotkania każdy ze studentów UTW otrzymał miły i praktyczny upominek – małą lupkę, służącą do oglądania banknotów i samodzielnego sprawdzania ich autentyczności. Prelegent chętnie odpowiadał także na pytania uczestników, a żywa dyskusja była najlepszym dowodem na to, jak bardzo temat poruszył i zaciekawił słuchaczy.

Wykład wyróżniał się wysokim poziomem merytorycznym, doskonałą formą przekazu oraz pełnym profesjonalizmem i życzliwością prowadzącego. Spotkanie to z pewnością na długo pozostanie w pamięci uczestników i doskonale wpisuje się w ideę projektu „Bezpieczny Senior”.

50-osobowa grupa naszych słuchaczy wzięła udział w wyjeździe edukacyjnym z cyklu „Śląskie Perły”. Tematem było zwiedzanie jednego z najbardziej rozpoznawalnych symboli regionu – katowickiego Spodka.

Uczestnicy wyjazdu poznali fascynującą historię budowy Spodka oraz ciekawostki architektoniczne, które sprawiły, że obiekt ten do dziś budzi podziw i zainteresowanie. Mieli okazję zobaczyć nie tylko miejsca doskonale znane z koncertów i wydarzeń sportowych, ale również przestrzenie na co dzień niedostępne dla publiczności – co było wyjątkowym i bardzo inspirującym doświadczeniem.

Spodek to nie tylko ikona Katowic, ale także świadek ważnych wydarzeń kulturalnych i sportowych, który od lat wpisuje się w tożsamość Śląska.

Ten wyjazd to doskonała inicjatywa połączenia edukacji, historii i praktycznego poznawania regionu.

Już czekamy na kolejne „Śląskie Perły”! 👏✨

W programie „A kto nam zabroni”wstąpiła grupa Thai Chi naszego uniwersytetu , która rywalizowała  z miłośniczkami kulinariów i nie tylko z Koła Gospodyń Wiejskich „Bujakowianki” z Bujakowa. Rywalizacja była bardzo zacięta. Nasze miłośniczki Tai Chi świetnie poradziły sobie z wieloma pytaniami z różnych dziedzin, a przy tym w pełnej swobody rozmowie podzieliły się swoimi pasjami i opowiedziały o tym, co daje im radość na co dzień. To było piękne połączenie wiedzy, energii i serca, które wniosły do programu „A kto nam zabroni!” i zwyciężyły w tej rywalizacji.

Tradycyjny „Koncert Noworoczny UTW i Przyjaciele”, jak co roku zgromadził liczne grono słuchaczy i sympatyków Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Koncert zaszczycili swoją obecnością Starosta Tarnogórski Adam Chmiel, Wicestarosta Anna Kubica, Przewodniczący Rady Powiatu Przemysław Cichosz, Poseł na Sejm RP Tomasz Głogowski, Burmistrz Miasta Tarnowskie Góry Arkadiusz Czech, Z-ca Burmistrza Bartosz Skawiński, Przewodniczący Rady Miejskiej Tomasz Olszewski oraz Marlena Szastok przedstawiciel Górnośląskiego Centrum Rehabilitacji.

Popołudnie upłynęło w ciepłej, przyjaznej atmosferze noworocznego świętowania. Na scenie zaprezentowały się zespoły oraz grupy artystyczne z repertuarem specjalnie przygotowanym na tą okazję, dostarczając publiczności wielu wzruszeń i radości. Były kolędy i pastorałki, utwory świąteczne oraz kilka ponadczasowych przebojów. Pięknie zaprezentowały się nasze zespoły taneczne. Muzycznym kunsztem zachwycili uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Tarnowskich Górach, którzy zostali nagrodzeni gromkimi brawami. Publiczność oczarowała również wokalistka-  przyjaciel UTW –  Magdalena Łabaj, która swoją interpretacją znanej piosenki „Cabaret” zachwyciła  słuchaczy.

Szczególnego, świątecznego charakteru nadały wydarzeniu życzenia noworoczne skierowane do członków stowarzyszenia oraz wszystkich zgromadzonych gości.

Finał koncertu nie mógł być inny niż tradycyjny Marsz Radeckiego w wykonaniu uniwersyteckiej orkiestry grającej na „byle czym”. Utwór rozbrzmiewał radośnie, głośno i z przymrużeniem oka, wywołując uśmiechy i entuzjazm publiczności.

Do zobaczenia za rok na kolejnym Koncercie Noworocznym! 🎶✨

Zdjęcia: TCK i Tarnowskie Góry Srebrne Miasto

Dzięki bogatej dokumentacji fotograficznej odbyliśmy wirtualny spacer po Mieście Umarłych,Mieście Śmieciarzy,  zatłoczonych bazarach oraz sklepach pełnych owoców i aromatycznych przypraw. Nie zabrakło także praktycznych wskazówek – dowiedzieliśmy się, jak bezpiecznie poruszać się po mieście oraz jakie środki warto zaopatrzyć w aptece, by uniknąć dolegliwości znanych turystom jako „Klątwa Faraona”. Ważnym elementem spotkania były również opowieści o piramidach i innych miejscach o wyjątkowym znaczeniu historycznym.

Duże wrażenie zrobiły na nas ceny wielu produktów – niezwykle niskie z europejskiej perspektywy – co stało się punktem wyjścia do refleksji nad życiem ludzi, którzy utrzymują się z takiej pracy i handlu. Jak zawsze, słuchacze chętnie zadawali pytania, szczególnie te dotyczące różnic kulturowych i obyczajowych.

To już trzeci wspólny sylwester Uniwersytetu Trzeciego Wieku – i jak na dobrą tradycję przystało, znów był udany w stu procentach! W pięknie udekorowanej sali Skarabeusza, w blasku świateł i w doskonałych nastrojach, aż 113 osób żegnało stary rok i z jeszcze większym entuzjazmem witało Nowy.

O oprawę muzyczną zadbał DJ Michał, serwując mieszankę melodii znanych, lubianych oraz takich, które miło zaskakiwały i skutecznie wyciągały na parkiet nawet najbardziej opornych. Do tego pyszne jedzonko – bo przecież tańce tańcami, ale energia musi się skądś brać!

Gdy wybiła północ, posypały się życzenia. Najczęściej powtarzało się jedno, bardzo ważne: „oby dopisywało nam zdrowie” oraz – niemal równie istotne – abyśmy za rok znów mogli spotkać się na sylwestrowej zabawie w tym samym, a może nawet liczniejszym gronie.

Kondycja uczestników zasługiwała na najwyższe uznanie. Niezależnie od tego, czy królowały tańce klasyczne, czy rozrywkowe hity, na parkiecie dominowała energia, fantazja i młodzieńczy duch, który mógłby zawstydzić niejedną młodszą ekipę. Parkiet ani na chwilę nie świecił pustkami, a uśmiechy nie schodziły z twarzy do późnych godzin.

Jednym słowem – był to sylwester pełen radości, śmiechu i dobrej zabawy. Jeśli Nowy Rok ma wyglądać choć w połowie tak dobrze jak jego powitanie, to zapowiada się znakomicie!

17 grudnia 2025 zespół wokalny a-gie prowadzony przez Izabelę Lysik-Różańską odwiedził Ośrodek Rehabilitacyjny pw. Św. Rafała Archanioła w Rusinowicach niosąc ze sobą kolędę, ciepło i prawdziwą radość. Zespół wystąpił z wyjątkowym koncertem dla pensjonariuszy ośrodka i uczniów Szkoły Specjalnej w Rusinowicach.
Były kolędy, piosenki z własnego repertuaru, wspólne tańce, zabawy oraz rozmowy. W oczach słuchaczy widać było wzruszenie – te chwile mówią więcej niż słowa.
Kolędy wypełniły przestrzeń spokojem, tworząc atmosferę bliskości.

Takie spotkania przypominają, jak wielką wartość ma dzielenie się dobrem i jak pięknie jest je nieść – prosto z serca, tam gdzie jest najbardziej potrzebne.

W atmosferze ciepła, życzliwości i wzajemnej bliskości odbywały się w naszych grupach fakultatywnych kameralne „wigilijki” – spotkania, które na chwilę zamieniły sale zajęć w małe, świąteczne domy.

Przy skromnie, ale z sercem przygotowanych świątecznych stolikach gromadziliśmy się jak jedna, dobra rodzina. Był czas na rozmowę, uśmiech i życzenia płynące prosto z serca. To nie tylko stół jednoczył była też  prawdziwa dawka MOCY i ENERGI wieńcząca odchodzący rok – uczestniczki gimnastyki rozciągającej,   eleganckie , rodzinne zdjęcie zespołu „a-gie” ,  wizyta Mikołaja z prezentami u malarek, pozdrowienia od kucharek i grupy fitnessowej, łamanie się opłatkiem zespołu „Frajda”

Te małe spotkania miały w sobie wielką moc – przypominały, jak ważne są relacje i uważność na drugiego człowieka.

Żeby szczęśliwym być… wieczór refleksji o tym, co naprawdę ważne
„Rozmowy o szczęściu” były wydarzeniem nastrojowym, refleksyjnym, a jednocześnie pełnym ciepła i humoru. Już od pierwszych chwil spotkanie wprowadzało publiczność w klimat zatrzymania się i namysłu nad tym, czym właściwie jest szczęście?

Spotkanie rozpoczęło się od strofy z wiersza K.I. Gałczyńskiego „Prośba o wyspy szczęśliwe”, która stała się poetyckim zaproszeniem do dalszej podróży. Następnie Henia i Andrzej wykonali piosenkę „Małe szczęścia” i jej proste, a zarazem bardzo prawdziwe przesłanie doskonale wpisało się w temat wieczoru i wzbudziło wzruszenie wśród zgromadzonych.

Scenografię widowiska stanowił duży ekran umieszczony na scenie. Przez cały czas trwania spotkania wyświetlane były na nim slajdy, będące wizualnym dopełnieniem wypowiadanych słów, wzmacniające przekaz i pomagające widzom jeszcze głębiej zanurzyć się w refleksje o szczęściu. Prowadzące spotkanie, Terenia i Renia, na początku zaprosiły publiczność do krótkiego testu, dzięki któremu każdy mógł samodzielnie ocenić swój aktualny poziom szczęścia. Był to moment lekki, a jednocześnie skłaniający do osobistych przemyśleń.

Po teście na scenie pojawili się zaproszeni goście: pani Krystyna Plucik, pan Rafał Biczysko oraz pani Magdalena Latacz. Prowadzące zadawały im pytania dotyczące szczęścia, życiowych wyborów i doświadczeń. Odpowiedzi były szczere, ciekawe, często okraszone humorem. Publiczność mogła poznać fragmenty ich życiorysów, usłyszeć osobiste historie i spojrzenia na szczęście, które nie zawsze bywa oczywiste, ale często kryje się w drobnych, codziennych momentach.

Rozmowa rozpoczęła się od pytania fundamentalnego: czym jest dla każdego człowieka szczęście? A następnie pojawił się temat idei szczęścia narodowego, znanego z azjatyckiego Bhutanu. Goście dzielili się swoimi przemyśleniami na temat tego, czy taka koncepcja ma sens oraz czy byłaby możliwa do zrealizowania w europejskich warunkach kulturowych i społecznych.

Kolejne pytania dotyczyły m.in. tego, co jest największym źródłem szczęścia, na ile jesteśmy kowalami własnego losu, czy z wiekiem łatwiej być szczęśliwym, bo więcej rozumiemy oraz czego uczą nas przeżyte lata w kontekście szczęścia. Rozmowa naturalnie przechodziła od osobistych historii do bardziej ogólnych uwag o odpowiedzialności, wyborach i akceptacji tego, na co nie zawsze mamy wpływ.
Muzycznym przerywnikiem dyskusji stała się piosenka „Żeby szczęśliwym być” w wykonaniu Heni i Andrzeja, będąca jednocześnie podsumowaniem dotychczasowych myśli i płynnym przejściem do dalszej rozmowy.

Nie zabrakło również trudniejszych wątków. Padło pytanie o to, co odbiera nam szczęście oraz jak radzić sobie z myślami, które podcinają skrzydła. Odpowiedzi były szczere i budujące, często wskazujące na potrzebę rozmowy, uważności i życzliwości wobec samego siebie.

Finałem widowiska była kolęda „Jest taki dzień” z repertuaru „Czerwonych Gitar”, wykonana przez Henię i Andrzeja. Utwór wprowadził świąteczny nastrój i stał się naturalnym przejściem do złożenia serdecznych życzeń bożonarodzeniowych wszystkim zebranym w sali widowiskowej TCK. Tak zakończył się ten wieczór, który pozostawił uczestników z poczuciem bliskości, spokoju i nadziei.